Σε εκδήλωση των Οργανώσεων Νέου Ηρακλείου του ΚΚΕ και της ΚΝΕ με αφορμή τη δίκη της Χ.Α. που είναι σε εξέλιξη στο δεύτερο βαθμό και συνοδεύτηκε πρόσφατα από την προκλητική αποφυλάκιση του αρχηγού της εγκληματικής οργάνωσης, Ν. Μιχαλολιάκου, μίλησε ο Αντώνης Αντανασιώτης, συνήγορος της πολιτικής αγωγής των κομμουνιστών και συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στον πρώτο βαθμό της δίκης και υποψήφιος Πρόεδρος στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών με την Αγωνιστική Συσπείρωση.
Παραθέτουμε απόσπασμα της ομιλίας:
Η έκδοση της «Σύγχρονης Εποχής» για τη δίκη της Χρυσής Αυγής, που επιμελήθηκε το Τμήμα Δικαιοσύνης και Λαϊκών Ελευθεριών της ΚΕ του Κόμματος, η οποία κυκλοφορεί και σε ηλεκτρονική μορφή και σας καλούμε να προμηθευτείτε, αποτυπώνει μια μεγάλη νομική αλλά και πολιτική μάχη που δώσαμε. [..]
Φωτίστηκε έντονα, από το υλικό της δίκης, τόσο στον πρώτο όσο και στο δεύτερο βαθμό, και ο πολλαπλά χρήσιμος ρόλος τέτοιων εγκληματικών φασιστικών-ναζιστικών οργανώσεων, όπως της Χρυσής Αυγής, για την εξουσία του κεφαλαίου. Για την αξιοποίησή της ως δύναμη κρούσης ενάντια στο εργατικό και λαϊκό κίνημα, ως πολύτιμη εφεδρεία για δύσκολες καταστάσεις, όπως η προηγούμενη οικονομική καπιταλιστική κρίση, ως εργαλείο για τον εγκλωβισμό της λαϊκής δυσαρέσκειας και τη διάδοση του αντικομμουνισμού -και μάλιστα του πιο χυδαίου και πρωτόγονου- ως φόβητρο για την ανοχή και στήριξη φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων, με βάση τη λογική του «μικρότερου κακού».
Γι΄ αυτό το αστικό «κράτος δικαίου» και οι θεσμοί του, «ζεσταίνουν στον κόρφο τους» το φασισμό.
Άλλωστε, οι επιεικείς ποινές που επιβλήθηκαν στους ναζιστές δολοφόνους, όπως και η νομικά εσφαλμένη μετατροπή του κατηγορητήριου στην υπόθεση των κομμουνιστών και συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ από κακούργημα σε πλημμέλημα (από απόπειρα ανθρωποκτονίας σε επικίνδυνη σωματική βλάβη), που οδήγησε στην παραγραφή του αδικήματος, αποκαλύπτουν ότι επιλογή της Δικαιοσύνης ήταν να τους ρίξουν στα μαλακά,
Πολύ περισσότερο, που το πουλόβερ της καταδικαστικής απόφασης ξηλώθηκε σταδιακά, πριν ακόμη ολοκληρωθεί η δευτεροβάθμια δίκη, με την αποφυλάκιση όλων σχεδόν των ηγετικών στελεχών της και πρόσφατα, λίγες ημέρες μάλιστα πριν την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, του ίδιου του αρχηγού της, του αρχιναζιστή εγκληματία Μιχαλολιάκου, γεγονός που αποτελεί πραγματική πρόκληση.
Γι’ αυτό, ήδη αμέσως μετά την πρωτόδικη απόφαση, την οποία, παρά τις επιεικείς ποινές που επέβαλε στους κατηγορούμενους, δεχτήκαμε με χαρά και ικανοποίηση, μέσα και έξω από τη δικαστική αίθουσα, στη συγκλονιστική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στο Εφετείο της Αθήνας, προειδοποιούσαμε ως Πολιτική Αγωγή των κομμουνιστών και συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, ότι κανένας εφησυχασμός δεν δικαιολογείται [..]
Κι αυτό το είπαμε, γιατί γνωρίζουμε ότι οι ρίζες του φασισμού βρίσκονται βαθιά μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα. Είναι η αναγκαία και πολύτιμη πολιτική εφεδρεία του, που η αστική τάξη ρίχνει στη μάχη, όταν έρχονται τα δύσκολα γι΄ αυτήν. Και η ιστορία της Χρυσής Αυγής, όπως ξετυλίχτηκε μέσα και από τη δίκη της, αυτό αποδεικνύει. Η συνειδητή ανοχή και ενθάρρυνση, για δεκαετίες, της εγκληματικής πολιτικής δράσης της από το αστικό κράτος και τους θεσμούς του, την προετοίμασε και την κράτησε ετοιμοπόλεμη για την αξιοποίησή της όταν ήρθαν τα ζόρια, όπως πράγματι συνέβη την περίοδο της προηγούμενης, βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, Τότε, που όλο το αστικό πολιτικό σύστημα, τα κόμματα και τα ΜΜΕ, από τη μια την ξόρκιζαν και από την άλλη φλέρταραν ανοιχτά ή κρυφά μαζί της, υιοθετούσαν μέρος ή και το σύνολο της ρητορικής της.
Δεν έχει παρά να θυμηθεί κανείς, εντελώς ενδεικτικά, από τη μια την υπόθεση του φιλο-χρυσαυγίτη Μπαλτάκου, γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου επί κυβέρνησης ΝΔ, τις δηλώσεις κορυφαίων στελεχών και βουλευτών της, με χυδαίο ρατσιστικό και αντικομμουνιστικό περιεχόμενο. Και από την άλλη, τις πλατείες των «αγανακτισμένων», όπου, με ευθύνη και του ΣΥΡΙΖΑ, κάτω από τη θολή αντιμνημονιακή ομπρέλα, ανέπτυσσε η ΧΑ τη δράση της ως δήθεν αντισυστημική δύναμη, τις εκδηλώσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στο Καστελόριζο με τη συμμετοχή του εγκληματία ναζιστή Κασιδιάρη, τη συγκυβέρνησή του με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ.[..]
O συνεπής αγώνας κατά του φασισμού και του ναζισμού, υπονομεύεται από την καλλιέργεια ψευδαισθήσεων για τη δυνατότητα οριστικής αναχαίτισης της εγκληματικής δράσης τους, μέσω της εμπέδωσης του λεγόμενου «κράτους δικαίου» και της δυνατότητας για «συνεχή», «αμερόληπτη» και προς «πάσα κατεύθυνση» απονομή της δήθεν ανεξάρτητης δικαιοσύνης.
Γιατί αυτό το «κράτος δικαίου» της ΕΕ, αυτό το θεσμικό πλαίσιο, και όχι κάποια «παρέκκλιση» από αυτά, είναι που επιτίθενται στις ζωές, τις ανάγκες, τα δικαιώματά μας. Είναι το «κράτος δικαίου» της ΕΕ που επιβάλλει και προωθεί την πολιτική του κεφαλαίου, στηρίζει τα κέρδη μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων και εταιρειών, σε βάρος της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού μας. Στις ράγες της πολιτικής της ΕΕ, δρομολογούνται ήδη νέα μέτρα σε βάρος των εργαζόμενων, όπως το εξοντωτικό 13ωρο, με δουλειά από ήλιο σε ήλιο, για να αυγαταίνουν τα κέρδη των αφεντικών, το τσεκούρωμα των συντάξεων και η αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης. Είναι τα «ματωμένα πλεονάσματα» της ΕΕ και οι στόχοι πολεμικής προετοιμασίας της με το πρόγραμμα «ReΑrm Europe» των 800 δισ. ευρώ, που μεταφράζονται σε φοροληστεία και ακρίβεια. Είναι οι κατευθύνσεις της ΕΕ, για την εμπορευματοποίηση και την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, που έχουν οδηγήσει στη συνεχή υποβάθμιση και διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας, με το χάλι στα δημόσια νοσοκομεία, τα κενά σε εκπαιδευτικούς και τη συγχώνευση τμημάτων στα σχολεία.
Είναι το «κράτος δικαίου» της ΕΕ που δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο στην ένταση της καταστολής, της παρακολούθησης και χειραγώγησης, που στοχοποιεί τον λαό και το κίνημά του. Γιατί οι υποκλοπές και παρακολουθήσεις δεν έγιναν μόνο στην Ελλάδα, ήταν κυριολεκτικά «πανευρωπαϊκό σκάνδαλο». Γιατί υπάρχει ένα «δάσος» οδηγιών για την αλίευση δεδομένων, τη μαζική προληπτική παρακολούθηση, το σκανάρισμα του διαδικτύου. Γιατί με βάση το πλαίσιο της ΕΕ ποινικοποιούνται οι εργατικοί – λαϊκοί αγώνες, κλιμακώνεται η επίθεση ενάντια σε όποιον υπερασπίζεται τον παλαιστινιακό λαό, όπως με την πρόσφατη απαράδεκτη δίωξη για «διατάραξη ασφάλειας συγκοινωνιών» σε βάρος του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και του σωματείου ΕΝΕΔΕΠ Μάρκου Μπεκρή.
Είναι το «κράτος δικαίου» της ΕΕ που εδώ και χρόνια, έχει υιοθετήσει τον αντικομμουνισμό, ως επίσημη ιδεολογία, μέσα από την ανιστόρητη θεωρία των «δύο άκρων» και του «ολοκληρωτισμού», που εξισώνει το φασισμό με τον κομμουνισμό, τη ναζιστική Γερμανία με τη σοσιαλιστική Σοβιετική Ένωση, τον Χίτλερ με τον Στάλιν, που καλύπτει και νομιμοποιεί την απαγόρευση Κομμουνιστικών Κομμάτων και συμβόλων σε διάφορα κράτη – μέλη, γκρεμίζει μνημεία της αντιφασιστικής πάλης των λαών, δικαιώνει τους συνεργάτες των ναζί και τους χρησιμοποιεί μάλιστα για τα δικά της συμφέροντα, όπως στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που διεξάγεται στην Ουκρανία, με την αξιοποίηση του ναζιστικού τάγματος Αζόφ, στο πλευρό του συμμάχου της Ζελένσκι.
Όσο για τη δήθεν «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη είναι αυτή που κηρύσσει σχεδόν όλες τις απεργίες παράνομες, διώκει εργαζόμενους, αγρότες και φοιτητές που παλεύουν συλλογικά για τα δικαιώματά τους, διοργανώνει συνέδρια μαζί με το Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων και το Σύνδεσμο Δικηγορικών Εταιρειών.
Και παρά τις αψιμαχίες τους, όλα τα αστικά κόμματα, από τη ΝΔ έως το ΣΥΡΙΖΑ και τα κόμματα που προέκυψαν από τη διάσπασή του, αποδέχονται την ουσία της θεωρίας των «δύο άκρων», γιατί πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ, του αντισοβιετισμού, της υπεράσπισης της δικτατορίας του κεφαλαίου. Αποτελούν δηλαδή στηρίγματα του συστήματος που γεννά και χρειάζεται το φασιστικό ρεύμα. Γι΄ αυτό και προσκαλούν τον Ζελένσκι και τον αρχηγό του τάγματος Αζόφ στην ελληνική βουλή και στέκονται «σούζα» μπροστά τους.
Επομένως, οι όποιες αντιφασιστικές ρητορείες τους είναι αντικειμενικά κενές περιεχομένου, πρόκειται στην πραγματικότητα για «κούφια λόγια».
Αρνητικές υπηρεσίες στον πραγματικό αντιφασιστικό αγώνα, προσφέρουν και όσοι συσκοτίζουν την ταξική ουσία του φασισμού, ως πολιτικού ρεύματος, που στηρίζει την εξουσία του κεφαλαίου και τον εμφανίζουν απλώς ως έκφραση ακραίας βιαιότητας, έλλειψης ανοχής στη διαφορετικότητα, μια «παραφωνία» ή κάτι έξω από αυτό το σύστημα της εκμετάλλευσης κλπ.
Το ίδιο και όσοι, εμφανίζουν ως αντίπαλο του φασισμού την αστική δημοκρατία, δηλαδή μια μορφή της δικτατορίας του κεφαλαίου, η οποία στο όνομα της τυπικής ισότητας συγκαλύπτει την πραγματική ανισότητα και την ταξική εκμετάλλευση, καταστέλλει βίαια τους αγώνες των εργαζομένων για τα δικαιώματά τους, ανεξάρτητα από ποιο κόμμα βρίσκεται κάθε φορά στην κυβέρνηση, ενώ εξέθρεψε ιστορικά στην Ευρώπη το ναζισμό και το φασισμό, όπως και στη χώρα μας πρόσφατα τη Χρυσή Αυγή.
Το οργανωμένο εργατικό – λαϊκό κίνημα θα τσακίσει το φασισμό και το σύστημα που τον γεννά!
Η ίδια η ζωή αποκαλύπτει τι κρύβεται πίσω από την τυπική ισότητα των πολιτών απέναντι στο νόμο και την ψήφο, πίσω από την επίκληση των δικαιωμάτων του κάθε πολίτη που πρέπει να γίνονται σεβαστά από τους άλλους πολίτες. ΄Οπως ειρωνικά σχολίαζε ο Γάλλος συγγραφέας Ανατόλ Φρανς, «ο νόμος, στη μεγαλοπρεπή του ισότητα, απαγορεύει στους πλούσιους, όπως και στους φτωχούς, να κοιμούνται κάτω από τις γέφυρες, να ζητιανεύουν στους δρόμους και να κλέβουν ψωμί». Όποια μορφή κι αν έχει η δικτατορία του κεφαλαίου, με κοινοβουλευτική ή φασιστική διακυβέρνηση, το ιερό και απαραβίαστο δικαίωμα που κατοχυρώνει είναι πάντοτε η καπιταλιστική ιδιοκτησία. Γι΄αυτό, όπως έγραφε και ο Μπρεχτ, «ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί παρά μονάχα ως καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή, ως ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισμός» [..]
Η επικαιρότητα των συνθημάτων του Πολυτεχνείου επιβεβαιώνει ότι η μετάβαση από τη στρατιωτική δικτατορία στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν έλυσε τελικά τα εργατικά – λαϊκά προβλήματα, που σήμερα οξύνονται σε συνθήκες ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων, έντασης της εκμετάλλευσης των λαών και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Αποδεικνύει πάνω απ’ όλα ότι πίσω από το κοινοβουλευτικό και δημοκρατικό προσωπείο του σημερινού αστικού κράτους κρύβεται ο ίδιος αντίπαλος, η δικτατορία του κεφαλαίου, που αξιοποιεί και το μαστίγιο και το καρότο για τη χειραγώγηση του λαού και τη διαιώνιση της εξουσίας της.
Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας! Η μάχη απέναντι στο φασισμό και στο σύστημα που τον γεννά είναι υπόθεση του εργατικού – λαϊκού κινήματος. Συνεχίζουμε μπροστά και στην δίκη της Χ.Α. που είναι σε εξέλιξη και μάλιστα, σε κομβικό σημείο, αφού στις 12 Δεκέμβρη θα ανακοινωθεί η εισαγγελική πρόταση για τους καταδικασμένους χρυσαυγίτες. Ο λαός θα φροντίσει να τους στείλει εκεί που πραγματικά ανήκουν στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας, μαζί με το σύστημα που τον γεννά και τον θρέφει!