Παρατίθεται η παρέμβαση του Αντώνη Αντανασιώτη, μέλους του Τμήματος Δικαιοσύνης και Λαϊκών Ελευθεριών της ΚΕ του ΚΚΕ και συνηγόρου Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της ΧΑ, στο Κηποθέατρο Νίκαιας στη συζήτηση που ακολούθησε την παράσταση «Δεκαοχτώ Ενάτου», στο πλαίσιο εκδηλώσεων για τα 82 χρόνια από το Μπλόκο της Κοκκινιάς.
Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,
Η συγκλονιστική θεατρική παράσταση που μόλις παρακολουθήσαμε, αναδεικνύει νομίζω, με το δικό της μοναδικό τρόπο, μια μεγάλη νομική αλλά και πολιτική μάχη που δόθηκε από τα θύματα και τους συγγενείς τους, τους μάρτυρες κατηγορίας, συνολικά από το λαό και τη νεολαία, στη δίκη της εγκληματικής ναζιστικής Χρυσής Αυγής στην οποία είχαμε την τιμή να συμβάλουμε και οι δικηγόροι της Πολιτικής Αγωγής.
Σε αυτήν την ιδιαίτερα σημαντική, αρκετοί την αποκάλεσαν ιστορική δίκη, ήρθαμε σε επαφή ως Πολιτική Αγωγή με ένα τεράστιο αποδεικτικό υλικό που επιβεβαίωνε, με αναμφισβήτητο τρόπο, συμπεράσματα θεωρητικά και ιστορικά αλλά και εμπειρικά, στα οποία είχαμε ήδη καταλήξει, για το χαρακτήρα και το ρόλο της Χρυσής Αυγής, γενικότερα του φασισμού και του ναζισμού.
Αλλά αυτή η επαφή και επιβεβαίωση, ήταν για όσους τη βιώσαμε, πραγματικά εντυπωσιακή, συχνά συγκλονιστική. Γιατί είναι άλλο να γνωρίζεις από τη θεωρία και την ιστορία, ότι δεν μπορεί να συγκροτηθεί, να λειτουργήσει και να αναπτυχθεί μια ναζιστική οργάνωση, χωρίς τη μαζική εγκληματική δράση και άλλο να εμφανίζεται μπροστά στα μάτια σου μια ακτινογραφία τέτοιας οργάνωσης, που δε διστάζει να διαπράξει το πιο αποτρόπαιο έγκλημα, ποτισμένη μέχρι το μεδούλι από το ρατσιστικό και αντικομμουνιστικό μίσος. Είναι διαφορετικό να έχεις υπόψη σου τις διασυνδέσεις των υπηρεσιών του αστικού κράτους με τέτοιες εγκληματικές φασιστικές και ναζιστικές οργανώσεις και άλλο να ακούς το στυγνό δολοφόνο του Παύλου Φύσσα, τον Ρουπακιά, να απευθύνεται στους αστυνομικούς που τον συνέλαβαν και να λέει «είμαι δικός σας της Χρυσής Αυγής». Είναι άλλο να αντιλαμβάνεσαι, μέσα από ιστορικά παραδείγματα, την απλόχερη στήριξη του φασισμού από το κεφάλαιο και άλλο να ξεδιπλώνεται μπροστά σου, μελετώντας τη δικογραφία, ένα ολόκληρο κοινό σχέδιο εργολάβων, εφοπλιστών και Χρυσής Αυγής, για το χτύπημα του ταξικού σωματείου στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη του Περάματος και τη φυσική εξόντωση των στελεχών του.
Ωστόσο, το υλικό αυτό, για να αναδειχτεί και να εμπλουτιστεί, απαίτησε τη συλλογική και κοπιαστική προσπάθεια και κυρίως την ψυχικά ανθεκτική στάση των συνηγόρων της Πολιτικής Αγωγής, μέσα σε πραγματικά αντίξοες συνθήκες, που αφορούσαν:
-Την προκλητική στάση της εισαγγελέα της έδρας στην πρωτοβάθμια δίκη, που επιχειρούσε από την αρχή ακόμη της δίκης να αποδομήσει το κατηγορητήριο, με αποκορύφωση την απαράδεκτη αθωωτική της πρόταση.
-Τους τραμπουκισμούς και τις τρομοκρατικές επιθέσεις των χρυσαυγιτών μέσα και έξω από το δικαστήριο σε μάρτυρες κατηγορίας, όπως στα δύο κορίτσια που βρέθηκαν τυχαία αυτόπτες μάρτυρες της δολοφονίας του Φύσσα εκείνο το βράδυ, τη Ζώρζου και την Καραγιαννίδου, ακόμη και σε συνηγόρους της Πολιτικής Αγωγής. Αυτά συνδυάζονταν με τη θρασύδειλη στάση των κατηγορούμενων στελεχών και μελών της, οι οποίοι, προκειμένου να γλιτώσουν την καταδίκη, αποκήρυσσαν στο δικαστήριο την αποκρουστική στο λαό μας εγκληματική ναζιστική ιδεολογία τους, αρνούμενοι παράλληλα την αναμφισβήτητη συμμετοχή τους στις εγκληματικές επιθέσεις, δηλώνοντας ότι τάχα δεν ήξεραν τίποτα ή ήταν περαστικοί, ενώ άλλοι εκλιπαρούσαν τον οίκτο του δικαστηρίου.
-Και βέβαια, τις αρνητικές συνθήκες διεξαγωγής της δίκης, με ευθύνη των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, που οδήγησαν και στην καθυστέρηση της ολοκλήρωσής της.
Ωστόσο, η αλήθεια, το θάρρος που προσφέρει το δίκιο και η αλληλεγγύη, νίκησαν το ψέμα, τη βαρβαρότητα και το φόβο και μέσα στην αίθουσα του Δικαστηρίου. Το ηθικό μεγαλείο των ανθρώπων που αγωνίζονται και θυσιάζονται για έναν καλύτερο κόσμο, κατατρόπωσε για μιαν ακόμη φορά τη θρασυδειλία των δημίων τους. Και αυτό έγινε κατορθωτό, με την καθοριστική συμβολή της αγαπημένης μας Μάγδας, που μας εμψύχωνε όλους με την περήφανη και θαρραλέα στάση της, αντάξια αυτής του Παύλου, και έγινε πλέον η μητέρα – σύμβολο όλων των θυμάτων της φασιστικής θηριωδίας στην οποία οφείλουμε να εκφράσουμε την πιο βαθιά ευγνωμοσύνη μας.
Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το υλικό της δίκης απέδειξε, όπως προαναφέραμε, ότι η Χρυσή Αυγή, ως γνήσια ναζιστική οργάνωση, έχει στο DNA της τη μαζική εγκληματική δράση σε βάρος μεταναστών, αντιφασιστών, συνδικαλιστών του ταξικού εργατικού κινήματος, κομμουνιστών, ότι διαθέτει ισχυρά πλοκάμια στις υπηρεσίες του αστικού κράτους και σοβαρά στηρίγματα από την εργοδοσία.
Φωτίστηκε ωστόσο έντονα, από το υλικό της δίκης, και ο πολλαπλά χρήσιμος ρόλος τέτοιων εγκληματικών φασιστικών-ναζιστικών οργανώσεων, όπως της Χρυσής Αυγής, για την εξουσία του κεφαλαίου. Συγκεκριμένα, για την αξιοποίησή της ως δύναμη κρούσης ενάντια στο εργατικό και λαϊκό κίνημα, ως πολιτική εφεδρεία για δύσκολες καταστάσεις, όπως η προηγούμενη οικονομική καπιταλιστική κρίση, ως εργαλείο για τον εγκλωβισμό της λαϊκής δυσαρέσκειας και τη διάδοση του αντικομμουνισμού –του πιο χυδαίου και πρωτόγονου μάλιστα- ως φόβητρο για την ανοχή και στήριξη φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατικών κυβερνήσεων, με βάση την απατηλή λογική του «μικρότερου κακού».
Γι΄ αυτό το αστικό κράτος και οι θεσμοί του, ούτε θέλουν ούτε μπορούν ποτέ να ξεκόψουν οριστικά από το φασισμό.
Γι΄αυτό και απάντηση στο φασισμό δεν μπορούν να δώσουν ούτε το λεγόμενο «κράτος δικαίου» της ΕΕ του πολέμου, της καταστολής, του κυνηγητού ξεριζωμένων και κατατρεγμένων μεταναστών και προσφύγων, του αντικομμουνισμού, όλων αυτών δηλαδή που αποτελούν βασικούς στόχους και για τους φασίστες, ούτε η δήθεν ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, που καλύπτει τα κρατικά και εργοδοτικά εγκλήματα και δικαιώνει τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, αυτά που υπηρετεί και ο φασισμός, που κηρύσσει παράνομες τις απεργίες των εργαζομένων, που αποτελούν «κόκκινο πανί» και για τους φασίστες. Μια Δικαιοσύνη, που ανεχόταν επί δεκαετίες την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής και τελικά την έριξε στα μαλακά, ενώ ήδη το πουλόβερ της καταδικαστικής απόφασης ξηλώνεται με την αποφυλάκιση του αρχιεγκληματία Μιχαλολιάκου και τις μεθοδεύσεις για την αποφυλάκιση του άλλου αρχιεγκληματία, του Κασιδιάρη.
Ήδη, αμέσως μετά την πρωτόδικη απόφαση, την οποία, παρά τις επιεικείς ποινές που επέβαλε στους κατηγορούμενους, δεχτήκαμε με χαρά και ικανοποίηση, μαζί με όλο το λαό στη συγκλονιστική συγκέντρωση έξω από το Εφετείο, προειδοποιούσαμε ως Πολιτική Αγωγή των κομμουνιστών και συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, ότι κανένας εφησυχασμός δεν δικαιολογείται. Με το τέρας του φασισμού δεν τελειώσαμε, λέγαμε χαρακτηριστικά, γιατί δεν τελειώσαμε με το καπιταλιστικό σύστημα που τον έχει ζωτική ανάγκη για την προστασία του. Οι φασίστες είναι τα μαντρόσκυλά του, που τα αμολάει και τα μαζεύει, ανάλογα με τις ανάγκες του. Η ίδια η ζωή μας επιβεβαιώνει σήμερα που ο φασισμός σηκώνει ξανά κεφάλι στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
Μόνο ο οργανωμένος λαός με τον αγώνα του, μπορεί να βάλει φραγμό στο φασισμό, βάζοντας στο στόχαστρό του το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης, που τον γεννά και τον τρέφει. Γιατί, όπως έγραφε και ο Μπρεχτ, «ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί παρά μονάχα ως καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή, ως ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισμός».