Το παραμύθι, που η μεγάλη πλειοψηφία των δικηγόρων, όλος ο εργαζόμενος λαός, έχουμε πληρώσει ήδη ακριβά, είναι γνωστό: Μια άλλη, «μαχητική» ηγεσία θα «πάει τα πράγματα ριζικά αλλιώς», υπέρ των αυτοαπασχολούμενων και των μισθωτών, χωρίς σύγκρουση με τον πραγματικό αντίπαλο, το σύστημα του κέρδους και το κράτος του, την πολιτική ΕΕ και κυβερνήσεων, που υπηρετεί τα συμφέροντα των μεγάλων εταιριών και στο χώρο μας.
Το αφήγημα, που κατέρρευσε αμέτρητες φορές με πάταγο πάνω στις ζωές και στα δικαιώματά μας, πως μπορεί κανείς να «βαράει τα νταούλια και να χορεύουν οι αγορές», σερβίρεται στους δικηγόρους μπροστά στις εκλογές σε νέα, «εναλλακτική» βερσιόν.
Είναι η Εναλλακτική Παρέμβαση, που στη διακήρυξη της υπόσχεται, ότι αναλαμβάνοντας τη διοίκηση στον ΔΣΑ μπορεί να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα για να .. ανακόψει την πορεία γιγάντωσης των μεγάλων δικηγορικών εταιριών, για «αναδιανομή της ύλης», στήριξη των δικηγόρων με τα χαμηλότερα εισοδήματα.
Ας υποθέσουμε, χωρίς δίκη προθέσεων, ότι διαμορφώνεται ένα τέτοιο σχέδιο, με την Εναλλακτική Παρέμβαση στο «τιμόνι» του Συλλόγου. Τι ακριβώς ισχυρίζεται η συγκεκριμένη δύναμη πως θα συμβεί;
- Θα αποδεχθούν οι μεγάλες δικηγορικές εταιρίες, του ετήσιου τζίρου 1 δις και άνω, να .. μειώσουν «οικειοθελώς» τα κέρδη τους;
- Θα .. αυτοπεριορίσουν τους στόχους κερδοφορίας τους και επέκτασης στην αγορά των νομικών υπηρεσιών χαρίζοντας κομμάτια από την «πίτα» της δικηγορικής ύλης στους αυτοαπασχολούμενους;
- Θα αποφασίσουν να εκμεταλλεύονται λιγότερο τους μισθωτούς και ασκούμενους δικηγόρους, το paralegal προσωπικό που απασχολούν;
Μόνο τυχαίο δεν είναι, που στην εν λόγω διακήρυξη δεν απαντιέται, πώς ακριβώς θα υλοποιηθεί ένα τέτοιο «ρηξικέλευθο» πρόγραμμα. Εύλογα, θα πούμε.
Όταν υπόσχεσαι, πως μπορείς να κάνεις το μεγάλο ψάρι να «ταΐσει» το μικρό, πως μπορείς να ..τροποποιήσεις τη λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας, προφανώς ο τρόπος για να το πετύχεις είναι μόνο ένας: Με μαγικό ραβδί.
Μάλλον κραδαίνοντας ένα τέτοιο, μαγικό ραβδί μπορεί και ο Δικηγορικός Σύλλογος, όπου κυριαρχούν οι δικηγορικές εταιρίες, τα μεγάλα γραφεία και οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου και συνυπάρχουν με όλους εμάς, μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους που παλεύουμε για να ζήσουμε, να γίνει «υπερασπιστής» των πολλών σε βάρος των λίγων. Μόνο με μαγικό ραβδί ο Δικηγορικός Σύλλογος μπορεί να μετατραπεί, από θεσμικός «σύμβουλος» των κυβερνήσεων και των κρατικών αρχών, σε «φάρο» υπεράσπισης των λαϊκών ελευθεριών και δικαιωμάτων.
Αλήθεια, η Εναλλακτική Παρέμβαση στον ΔΣΑ, πού ήταν όλα αυτά τα χρόνια και με ποιον τρόπο ακριβώς θα υποστηρίξει, όπως λέει, τον ρόλο και τη δράση του ΣΜΔ;
Το ΣΜΔ παλεύει για κατοχύρωση συγκροτημένων εργασιακών – ασφαλιστικών – συνδικαλιστικών δικαιωμάτων με υπογραφή ΣΣΕ με την de facto εργοδοτική ένωση, τον Σύνδεσμο Δικηγορικών Εταιριών Ελλάδος (ΣΔΕΕ). Στη διακήρυξη της Εναλλακτικής όμως δεν βρίσκουμε ούτε ως.. λέξεις τη ΣΣΕ και τον ΣΔΕΕ. Βρίσκουμε αυτό που θα ήθελε εκείνη να είναι και να παλεύει το ΣΜΔ. Αυτό που οι μισθωτοί και ασκούμενοι έχουν μαζικά απορρίψει: τη «διεύρυνση» και εφαρμογή της έμμισθης εντολής, που φέρνει από την «πίσω πόρτα» τη λογική του «συνεργάτη».
Οπότε, τι είδους ρόλο θα παίξει ο ΔΣΑ καλώντας σε «συλλογική διαπραγμάτευση» το ΣΜΔ με τις “εργοδοτικές ενώσεις” (στις οποίες και δεν αναφέρονται, ποιες είναι συγκεκριμένα) ;
- Ο ΔΣΑ θα πάρει θέση και θα εκφράσει τα συμφέροντα των μισθωτών – μελών του, ενάντια στους εργοδότες – μέλη του;
- Ή θα δούμε το χιλιοπαιγμένο έργο, εργοδότες και εργαζόμενοι να αντιμετωπίζονται ως μέρη του ίδιου, τάχα ενιαίου «σώματος», ως εξίσου «ανεξάρτητοι συλλειτουργοί της δικαιοσύνης» ;
Μάλλον η Εναλλακτική Παρέμβαση προωθεί τη γνωστή αυταπάτη, κατά την οποία μεγάλες εταιρίες – εργοδότες, εργαζόμενοι και μικροί αυτοαπασχολούμενοι βγαίνουν όλοι κερδισμένοι και ικανοποιημένοι. Αυτή η «χρυσή ισορροπία» δεν υπήρξε ποτέ και πουθενά. Μας καλεί δηλαδή να στηρίξουμε την αναζήτηση του .. θησαυρού στην άκρη του ουράνιου τόξου.
Και ο ΔΣΑ ως.. «φάρος δημοκρατίας», ποιο «κράτος δικαίου» και ποια δικαιοσύνη θα προασπιστεί;
Προφανώς, το «κράτος δικαίου» της ΕΕ, που νομιμοποιεί την επιδρομή στα λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις, «παράγοντας» διαρκώς εγκλήματα στο βωμό του κέρδους, όπως στα Τέμπη. Το «κράτος δικαίου» της ΕΕ των μαζικοπροληπτικών παρακολουθήσεων, της περιστολής δικαιωμάτων. Του αντικομμουνισμού και της εξίσωσης του σοσιαλισμού – κομμουνισμού με το τέρας του φασισμού, το οποίο (τέρας) άλλωστε η ΕΕ στηρίζει ακόμη και στη μορφή Ταγμάτων Αζόφ. Το «κράτος δικαίου» που λειτουργεί ως «φυτώριο» σκανδάλων, γιατί από τη φύση του υπερασπίζεται τα κέρδη μιας χούφτας κοινωνικών παράσιτων, με την ΕΕ να «θεσμοποιεί» ακόμη και την πλέον άμεση παρέμβασή τους στην παραγωγή ρυθμίσεων και πολιτικής (lobbying).
Μιλάμε για την ΕΕ των δισεκατομμυρίων στην πολεμική οικονομία – προετοιμασία, την ΕΕ του απάνθρωπου «φαγοποτιού» της «ανοικοδόμησης» πάνω στα συντρίμμια της Γάζας και της Ουκρανίας, της στρατηγικής συνεργασίας με το κράτος δολοφόνο Ισραήλ. Ίσως είναι η σημαία του κράτους δικαίου της ΕΕ που «κοντράρει» στη διατύπωση αιτήματος και δεν επιτρέπει σε ορισμένους ούτε να διατυπώσουν το αίτημα που ο λαός μας στηρίζει για ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος, στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, χωρίς κατοχικές δυνάμεις και εποικισμούς.
Όποια πέτρα κι αν σηκώσουμε θα δούμε από κάτω την αντιδραστική σφραγίδα της ΕΕ: από την επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση που στήριξαν κάθε λογής «ψαλιδοχέρηδες» στις κυβερνήσεις, μέχρι τις αναδιαρθρώσεις στη Δικαιοσύνη, για να γίνει ακόμα πιο «φιλική» και ταχεία για τα επενδυτικά projects, πιο εχθρική για το λαό.
Παρόλα αυτά, για την Εναλλακτική Παρέμβαση η ιμπεριαλιστική ένωση δεν αποτελεί συνένοχο της «επιδρομής» σε βάρος μας.
Τελικά, ποιον ευνοεί η στοχοποίηση σχεδόν αποκλειστικά της κυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη, του τάδε ή δείνα υπουργού; Πόσο βολικοί είναι για την ίδια την κυβέρνηση οι αντίπαλοι που συμβάλλουν να βγαίνει «λάδι» το σύστημα που η ίδια υπηρετεί, οι ευρωατλαντικές κατευθύνσεις που προωθεί;
Και, από πού κι ως πού, ο δρόμος για να μετρήσουμε κατακτήσεις, να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας και όλου του λαού, είναι αυτός της εναπόθεσης ελπίδων σε «σωτήρες», και όχι ο δρόμος της συλλογικής οργάνωσης και διεκδίκησης, μέσα από το ΣΜΔ, μέσα από την ίδρυση Συλλόγου Αυτοαπασχολούμενων Δικηγόρων, σε σύγκρουση με την πολιτική και το πλαίσιο που μας συνθλίβει;
Το παραμύθι πως οι θεσμοί και οι λειτουργίες του κράτους του κεφαλαίου μπορούν να λειτουργήσουν σε «προοδευτική κατεύθυνση» είναι όντως παμπάλαιο. Πνευματικά δικαιώματα σε αυτό κατοχύρωσαν άλλοι, πολύ πριν την Εναλλακτική Παρέμβαση. Και είναι διάφοροι, που και αυτή την περίοδο, για τους δικούς τους λόγους και συμφέροντα, τελικά προς χάριν του συστήματος, κινούν τα νήματα και τα μέσα τους, για να «κοιμίσουν»τις διεκδικήσεις μας με αυτό ακριβώς το παραμύθι. Θα ήθελαν πολύ, η πλειοψηφία των δικηγόρων να έχει μνήμη, πείρα και κρίση κοντύτερες και από ..την Κοκκινοσκουφίτσα: Ούτε εκείνη δεν θα πίστευε για δεύτερη, πόσο μάλλον για πολλοστή φορά, το μακιγιάρισμα του κακού λύκου σε καλοσυνάτη γιαγιά.
Επειδή η μεγάλη πλειοψηφία, μισθωτοί και αυτοαπασχολούμενοι, δεν εκπροσωπούμε κανένα «Μανωλιό» που θέλει να βάλει τα ρούχα του αλλιώς.
Επειδή ο νέος γύρος της επίθεσης σε βάρος μας ήδη δρομολογείται.
Επειδή δεν μπορούμε να χάσουμε άλλο χρόνο και «έδαφος» στην πάλη για τις ανάγκες μας.
Δεν θα γίνουμε θεατές στην ίδια παράσταση εξαπάτησης.
Δυναμώνουμε τη δική μας φωνή μέσα στο Δικηγορικό Σύλλογο.
Ψηφίζουμε – στηρίζουμε Αγωνιστική Συσπείρωση Δικηγόρων.
Σε όλες τις μάχες που έχουμε μπροστά, μπορούμε και θα γράψουμε το μέλλον μας εμείς οι ίδιοι, μαζί με όλο το λαό, στο δρόμο της ανατροπής.
Αντί υστερόγραφου, προς τους κάθε λογής επίδοξους σωτήρες: