Παρατίθεται η παρέμβαση της Όλυς Τσουμάνη, εκλεγμένης με την Αγωνιστική Συσπείρωση στο ΔΣ του ΔΣ Ιωαννίνων, σε εκδήλωση του ΔΣ Θεσσαλονίκης για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά:
Αγαπητοί συνάδελφοι, ευχαριστώ θερμά για τη σημερινή πρόσκληση
Οι εκλεκτοί συνάδελφοι θα αναφερθούν αναλυτικά
Εγώ θα ήθελα να κάνω μια σύντομη αναφορά στην προσπάθεια που έγινε από δικής μας πλευράς ώστε να φτάσουμε στη συγκεκριμένη απόφαση του Αρείου Πάγου, αλλά, κυρίως στο από δω και πέρα, την ευθύνη που μας αναλογεί, εμάς που στεκόμαστε στο πλευρό των εργαζομένων, των λαϊκών οικογενειών και δεν εκπροσωπούμε τράπεζες, funds και servicers.
Είναι μια μικρή ανακούφιση; Ναι, εφόσον εφαρμοστεί, γιατί ακόμα συνεχίζεται ο εμπαιγμός, τα παιχνίδια με την αγωνία και τον πόνο των εργαζομένων.
Αρχικά να θυμίσω ότι και παλαιότερα είχε γίνει προσφυγή στην Επιτροπή του ΑΠ για την ανάγκη ερμηνείας του νόμου όμως είχε απορριφθεί.
Τι άλλαξε:
Από τη μια τα προβλήματα γιγαντώθηκαν για τον εργαζόμενο λαό και από την άλλη “ξεσάλωναν” ως προς τις απαιτήσεις τους τράπεζες και funds.
Ταυτόχρονα όμως δυνάμωσαν και οι κινητοποιήσεις για την προστασία της πρώτης κατοικίας και καταγράφηκαν περισσότερες αποφάσεις με ερμηνεία υπέρ του δανειολήπτη.
Η προσπάθεια που κάναμε για να συζητηθεί η υπόθεση της κας Βάσως ήταν ακριβώς για να αναδειχθεί η πανελλαδική σημασία του θέματος, να πιεστούν και από αυτή τη μεριά κράτος και κυβέρνηση, αλλά και η δικαιοσύνη, να πάρουν σαφή θέση έστω για το ζήτημα του καθορισμού των δόσεων.
Σε αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα το συνάδελφο τον Γιώργο το Γκεσούλη, αγαπημένο συνάδελφο του Συλλόγου σας, αλλά γέννημα θρέμμα Γιαννιώτη, που συνέβαλε ουσιαστικά και στην προετοιμασία αλλά και με την εμπειρία του στον Άρειο Πάγο.
Θα σταθώ ελάχιστα στο ρόλο των δικηγόρων στην προστασία της πρώτης κατοικίας.
Νομίζω ότι κανείς μας δεν θα έπρεπε να έχει αυταπάτες για το πού πάει το πράγμα.
Ας θυμηθούμε ότι όλες οι Κυβερνήσεις στήριξαν τη ρευστότητα των τραπεζών, πραγματοποιώντας τη μια ανακεφαλαιοποίηση μετά την άλλη, συνθλίβοντας το εισόδημα των λαϊκών οικογενειών, ανάμεσά τους και των χιλιάδων μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων δικηγόρων, για να στηριχθούν οι επενδύσεις και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
Για την εξυπηρέτηση αυτού του στόχου η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με το νόμο Κατσέλη στην πραγματικότητα άρχισε την επίθεση στην προστασία της πρώτης κατοικίας, έστειλε τον λαό στα δικαστήρια για να ενταχθεί στον νόμο Κατσέλη, εξαιρώντας εξ αρχής από αυτή τη δυνατότητα τους μικρούς επαγγελματίες που γέμισαν τις λίστες των πλειστηριασμών, εξαιτίας και της προηγούμενης καπιταλιστικής κρίσης, αλλά και χιλιάδες άλλες λαϊκές οικογένειες.
Η επόμενη Κυβέρνηση, του ΣΥΡΙΖΑ, έδωσε τα δάνεια στα funds, έκανε τους πλειστηριασμούς ηλεκτρονικούς, μετέτρεψε τις κινητοποιήσεις του λαού ενάντια στους πλειστηριασμούς σε ποινικό αδίκημα, με αποτέλεσμα αγωνιστές, συνδικαλιστές αλλά και απλός κόσμος να σέρνονται σε δίκες.
Όλες οι κυβερνήσεις ενίσχυαν την επίθεση στην πρώτη κατοικία, και με τις απανωτές τροποποιήσεις του νόμου 3869/10, το 2011, το 2013, το 2015, το 2018, το 2019 και το 2020 μέχρι την κατάργησή του.
Έτσι, φτάσαμε στο σημείο σήμερα κανένας που συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις, ακόμη και αυτές τις αυστηρές, να μην μπορεί έστω έτσι να προστατεύει την πρώτη και συνήθως μοναδική κατοικία του.
Για να μη μιλήσουμε για τις περιπτώσεις δικαστικών αποφάσεων που καταλογίζουν δόλο στους δανειολήπτες και τους πετάξανε εκτός του νόμου. Και είναι ιδιαίτερα σημαντικό που η εκδήλωση σας σήμερα αφορά και αυτή την πλευρά.
Μάλιστα μετά την απόφαση αυτή ήρθε η γνωστή τροπολογία με την οποία έγινε απόπειρα – ανεπιτυχής κατά τη γνώμη μου –να εμφανιστεί ότι η αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού των δόσεων είναι κυβερνητικό έργο.
Μία απόφαση που αφορά περίπου 100.000 κατοικίες, οικογένειες, αφήνοντας ακάλυπτους, εμφανίζοντάς τους προκλητικά ως “μπαταχτσήδες” όσους λόγω των υπέρογκων τόκων δεν μπόρεσαν να τηρήσουν τη ρύθμιση, ενώ δεν επιστρέφει πίσω σε αυτούς που έχουν εξοφλήσει τη δόση της το υπερβάλλον ποσό που καταβλήθηκε, και δεν επιτρέπει σε όσους θέλουν αναγκαστικά προφανώς να πουλήσουν το σπίτι τους για να φύγει η θηλιά του χρέους να προχωρήσουν σε πρόωρη αποπληρωμή γιατί οι τράπεζες και τα fund θα έχουν χασούρα από τους τόκους.
Γι’ αυτό και η απόφαση του Αρείου Πάγου ήταν προϊόν ευρύτερης και μακροχρόνιας κοινωνικής – λαϊκής πίεσης. Συνδικαλιστικών οργανώσεων και φορέων σε όλη την Ελλάδα που διέκοψαν, ανέστειλαν, σταμάτησαν πλειστηριασμούς, αγωνιστών που πρωτοστάτησαν και διώχθηκαν για να μην γίνουν τέτοιοι πλειστηριασμοί, ορισμένων δημάρχων που οργανώνουν οι δημοτικές αρχές τους κινητοποιήσεις ενάντια σε τέτοιους πλειστηριασμούς για να προστατευθεί η λαϊκή κατοικία. Γιατί στον Άρειο Πάγο κινητοποιήθηκαν και έκαναν παρεμβάσεις δεκάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις από όλη την Ελλάδα, δικηγορικοί σύλλογοι και άλλοι φορείς, καθώς και μεμονωμένοι επιστήμονες δικηγόροι.
Στην πραγματικότητα, ο αγώνας για την προστασία της πρώτης κατοικίας, συνεχίζεται και αφορά και εμάς, τους αυτοπασχολούμενους και μισθωτούς δικηγόρους που κατά κανόνα οι εντολείς μας είναι εργαζόμενοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, αγρότες. Και αυτός ο αγώνας απαιτεί και την κατάθεση των γνώσεών μας, αλλά κυρίως, την αντιπαράθεση με το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο, την αναμέτρηση με την πολιτική όλων των κυβερνήσεων, την αντιπαράθεση με ένα σύστημα που θυσιάζει τις ζωές και τις ανάγκες μας για τα κέρδη.
Και νομίζω ότι οι δικηγόροι, τουλάχιστον η μεγάλη πλειοψηφία που προανέφερα, πολλές φορές έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να βαδίσουμε σε αυτό το δρόμο.