Λίγες μέρες πριν λάβαμε μια καταγγελία- κραυγή αγωνίας από μια αυτοαπασχολούμενη δικηγόρο, μητέρα δύο παιδιών και λεχώνα στο δεύτερο παιδί της, που βρίσκεται εγκλωβισμένη επί τέσσερις μήνες σε έναν φαύλο κύκλο γραφειοκρατίας και αδιαφορίας, χωρίς να έχει λάβει ούτε ένα ευρώ από τα πενιχρά επιδόματα μητρότητας του ΕΦΚΑ και της ΔΥΠΑ.
Ο λόγος; Μια οφειλή 500 ευρώ από το 2016 προς το πρώην ΤΑΝ. Παρότι γέννησε τον Ιούλιο και έκανε αμέσως την αίτηση προς τον ΕΦΚΑ, η απορριπτική απάντηση για το επίδομα λόγω μη ασφαλιστικής ενημερότητας εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο. Η συνάδελφος –παρά τις οικονομικές δυσκολίες και ενώ βρισκόταν σε λοχεία– κατέβαλε άμεσα το ποσό για να αποκτήσει ενημερότητα και κατέθεσε εξίσου άμεσα ένσταση, η οποία, σύμφωνα με τους αρμόδιους υπαλλήλους, έχει γίνει δεκτή.
Κι όμως, μέχρι σήμερα, η απόφαση «καθαρογράφεται». Τέσσερις μήνες μετά!!!
Στο μεταξύ, τα έξοδα για δύο μικρά παιδιά τρέχουν, το εισόδημα έχει ουσιαστικά μηδενιστεί και η μητέρα αναγκάζεται, σε μια από τις πιο ευαίσθητες περιόδους για μια γυναίκα και το νεογέννητο παιδί της, να επιστρέψει στην εργασία της πριν καν συνέλθει σωματικά και ψυχικά. Όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη.
Η υπόθεση αυτή είναι μια από τις πολλές που δυστυχώς έχουμε συνηθίσει να ακούμε από νέες μητέρες συναδέλφους και αναδεικνύει με οδυνηρό τρόπο την αναλγησία ενός συστήματος που –αντί να στηρίζει– ταλαιπωρεί τις μητέρες, και ειδικά τις αυτοαπασχολούμενες, την ώρα που χρειάζονται τη μεγαλύτερη δυνατή προστασία. Μια τακτική που επί της ουσίας τιμωρεί τη μητρότητα με καθυστερήσεις και γραφειοκρατικά αδιέξοδα, υπονομεύει τον ίδιο της τον πυρήνα.
Παρά τις συνεχείς κυβερνητικές δηλώσεις ότι το δημογραφικό αποτελεί «ύψιστη προτεραιότητα», η πραγματικότητα για τις μητέρες –ιδίως τις αυτοαπασχολούμενες με χαμηλά εισοδήματα, όπως οι νέες δικηγόροι– αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο. Η πολιτική που εφαρμόζεται από την τωρινή κι όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, όχι μόνο δεν στηρίζει ουσιαστικά τη μητρότητα, αλλά συχνά την τιμωρεί, αφήνοντας γυναίκες σε λοχεία χωρίς οικονομικό δίχτυ προστασίας και αναγκάζοντάς τες να επιστρέψουν πρόωρα στην εργασία, με σοβαρές συνέπειες για την σωματική και ψυχική τους υγεία, παιδιού και μητέρας.
Την ίδια στιγμή, δεν μπορεί να αγνοηθεί και η ευθύνη της ηγεσίας των δικηγορικών συλλόγων και της Ολομέλειας, που για χρόνια αποδέχονται –σιωπηρά ή ενεργά– ένα ασφαλιστικό πλαίσιο βαθιά άνισο για τους αυτοαπασχολούμενους δικηγόρους. Η απουσία παρεμβάσεων (εκτός αν θεωρήσουμε την ίδρυση βρεφονηπιακού σταθμού για 30 νήπια σοβαρή ενίσχυση των νέων γονέων), η έλλειψη πίεσης για ουσιαστική στήριξη της μητρότητας και η ανοχή σε πρακτικές που αφήνουν νέες μητέρες χωρίς καμία προστασία, επιβεβαιώνουν ότι ο ΔΣΑ και η Ολομέλεια είναι εχθρικοί προς τα συμφέροντά μας. Δεν έχει περάσει άλλωστε πολύς καιρός από την εποχή που ο ΔΣΑ και η Ολομέλεια ξεπουλούσαν τον αγώνα της πλειοψηφίας των δικηγόρων κόντρα στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, ενώ σήμερα βλέπουμε ότι έχουν μετατραπεί σε θλιβερούς πλασιέ των ιδιωτικών πακέτων ασφάλισης στους συναδέλφους.
Γι’ αυτό, στις 30 Νοεμβρίου και 1 Δεκεμβρίου, οι μητέρες δικηγόροι, αλλά και τα νέα ζευγάρια συναδέλφων που θέλουν να κάνουν παιδί αλλά το αναβάλλουν διαρκώς βλέποντας αυτή τη ζοφερή αυτή πραγματικότητα, καλούνται να δώσουν μια ξεκάθαρη απάντηση.
Να στηρίξουν την Αγωνιστική Συσπείρωση Δικηγόρων, διεκδικώντας μέσα από ένα αγωνιστικό και μαχητικό ρεύμα ουσιαστικά μέτρα προστασίας της μητρότητας — όχι «κάποτε» και όχι στα λόγια, αλλά εδώ και τώρα. Για να πάψει η μητρότητα να είναι προνόμιο ή ρίσκο και να γίνει δικαίωμα πραγματικό, κατοχυρωμένο και προστατευμένο για κάθε γυναίκα του κλάδου.