Τοποθέτηση στο ΔΣ του ΔΣΑ της 18/3/2026 των εκλεγμένων με την Αγωνιστική Συσπείρωση Χ. Μαρούλη και Α. Προυσανίδη σχετικά με την απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς ότι ο πρόωρος τοκετός δεν συνιστά λόγο ανωτέρας βίας:
Καταδικάζουμε την απαράδεκτη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, με βάση την οποία η αδυναμία παράστασης λεχώνας μισθωτής δικηγόρου που γέννησε πρόωρα και η εισαγωγή του νεογνού της σε μονάδα εντατικής θεραπείας δεν συνιστά περιστατικό ανωτέρας βίας, συρρικνώνοντας ακόμη περισσότερο το περιεχόμενό της.
Εκτός αυτού, έχει ιδιαίτερη σημασία ότι και με τη συγκεκριμένη απόφαση θεωρείται αποδεκτή η «ζούγκλα» που βιώνουν καθημερινά χιλιάδες μισθωτές και αυτοαπασχολούμενες δικηγόροι, που χωρίς κατοχυρωμένα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και χωρίς καμία μέριμνα προστασίας του γυναικείου οργανισμού από τις συνθήκες καταπόνησης και εντατικοποίησης της εργασίας, αναγκάζονται πολλές φορές να τρέχουν στα δικαστήρια και τις υπηρεσίες οριακά μέχρι τη στιγμή του τοκετού. Αλλά και στη συνέχεια αναγκάζονται να γίνουν χίλια κομμάτια για να ανταποκριθούν τόσο στα ατελείωτα ωράρια σε κάποια δικηγορική εταιρεία ή στη δουλειά απ’ το πρωί ως το βράδυ για να επιβιώσουν στο επάγγελμα όσο και στη φροντίδα των παιδιών, του σπιτιού, άλλων μελών της οικογένειας κλπ.
Αποδεικνύεται καθαρά ότι οι πολιτικές και κατευθύνσεις της κυβέρνησης και των υπολοίπων κομμάτων για τη δήθεν «ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής» και «ουσιαστική ισότητα», όχι μόνο δεν βελτιώνουν τη ζωή της εργαζόμενης γυναίκας, αλλά αντίθετα μέσα από αυτές ανοίγονται αντιδραστικοί δρόμοι, κύρια με την κατάργηση σειράς μέτρων που αφορούσαν την κάλυψη των ιδιαίτερων-αυξημένων αναγκών των γυναικών, δήθεν στο όνομα της ισότητας. Όλα αυτά έρχονται να προστεθούν στο ζοφερό εργασιακό περιβάλλον που διαμορφώνεται με την 13ωρη εργασία, τη συνεχή εντατικοποίηση, τη διεύρυνση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, την παρέμβαση στον μη εργάσιμο χρόνο μέσω και της τηλεργασίας κοκ, που αφορούν συνολικά τις εργαζόμενες γυναίκες.
Απαιτούμε τώρα να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για τη στήριξη των γυναικών μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων δικηγόρων και την προστασία του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας, όπως:
- λειτουργία αποκλειστικά δημόσιων και δωρεάν υπηρεσιών υγείας,
- άδειες και επιδόματα μητρότητας χωρίς όρους και προϋποθέσεις,
- εξασφάλιση της εισόδου όλων των παιδιών σε προσχολικές δομές, δημόσιες, ασφαλείς και δωρεάν.
Τα παραπάνω αναγκαία μέτρα πρέπει να περιλαμβάνονται και στη σχετική με το δικηγορικό επάγγελμα νομοθεσία, στον Κώδικα Δικηγόρων, όχι μόνο ως λόγος “ανωτέρας βίας” αλλά κατοχυρώνοντας την ουσιαστική και ολόπλευρη προστασία της μητρότητας.