Παρατίθεται η συνέντευξη του Τ. Σαπουντζάκη, υποψήφιου προέδρου με την Αγωνιστική Συσπείρωση στον Δικηγορικό Σύλλογο Πειραιά, στο νομικό περιοδικό «Δικηγορική Επικαιρότητα», ενόψει των δικηγορικών εκλογών
1) Τον Σεπτέμβριο 2026 αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή η επέκταση της τοπικής αρμοδιότητας των πολιτικών και ποινικών δικαστηρίων του Πειραιά, που έχει προβλεφθεί με τον νέο δικαστικό χάρτη. Πιστεύετε ότι οι υπηρεσίες των δικαστηρίων θα είναι έτοιμες να ανταπεξέλθουν στον εκ των πραγμάτων πολύ μεγαλύτερο από τον σημερινό φόρτο εργασίας; Τι θεωρείτε πως θα πρέπει να κάνει ο ΔΣΠ ώστε να υπάρξει ομαλή και απρόσκοπτη μετάβαση στη νέα αυτή κατάσταση;
Όλοι ξέρουν ότι η σημερινή κατάσταση στα δικαστήρια του Πειραιά, όπως και συνολικά, είναι ήδη πολύ δύσκολη, με έντονο το πρόβλημα της υποστελέχωσης και των απαράδεκτων υποδομών, που εντείνεται όσο προχωρά η υλοποίηση του συνόλου των μέτρων του Δικαστικού Χάρτη.
Βέβαια, οι συνθήκες αυτές δεν οφείλονται μόνο στον Δικαστικό Χάρτη, αλλά στις συνολικές αναδιαρθρώσεις στη δικαιοσύνη, που έχουν προωθήσει όλες οι κυβερνήσεις στη βάση των κατευθύνσεων της Ε.Ε.
Ως Αγωνιστική Συσπείρωση Δικηγόρων (ΑΣΔ) λέμε καθαρά: Πρόκειται για αντιδραστικές, “εφ’ όλης της ύλης” αλλαγές που καθιστούν τη δικαιοσύνη ολοένα πιο “φιλική” και ταχεία για το κεφάλαιο και τα επενδυτικά projects, ολοένα πιο “εχθρική”, δυσπρόσιτη και ακριβή για τον εργαζόμενο λαό, βέβαια πιο ασφυκτική για τη μεγάλη πλειοψηφία των δικηγόρων, αυτοαπασχολούμενων και μισθωτών, συνολικά των εργαζομένων στο χώρο.
Μόνο η ΑΣΔ αντιπαλεύει αυτές τις εξελίξεις. Είμαστε η μόνη δύναμη που εξαρχής αντιπάλεψε χωρίς αστερίσκους τον Δικαστικό Χάρτη, φωτίζοντας τα προβλήματα που γεννά για τους εργαζόμενους του χώρου και ευρύτερα τον λαό. Δεν παραιτούμαστε από τη διεκδίκηση, η οργάνωση και η λειτουργία των δικαστηρίων να υπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, κάτι που βέβαια δεν συμβαίνει αυτή τη στιγμή.
Γι’ αυτό στηρίξαμε τη δυναμική διαμαρτυρία του Συλλόγου Δικαστικών Υπαλλήλων Αθήνας, του Σωματείου Μισθωτών Δικηγόρων και της Πρωτοβουλίας για την ίδρυση Συλλόγου αυτοαπασχολούμενων δικηγόρων ενάντια στην κυβερνητική “φιέστα” στο Περιφερειακό Πρωτοδικείο Περιστερίου, με την οποία η κυβέρνηση συνέχισε την προσπάθεια “κόβοντας κορδέλες” να παρουσιάσει μια “μαγική” εικόνα, κρύβοντας όσα αντιμετωπίζουμε καθημερινά.
Διαχρονικά απαιτούμε και επιμένουμε : Άμεσα χρειάζεται να δοθεί λύση, με ευθύνη του κράτους, για κτίριο σύγχρονο και δημόσιο που θα στεγάζει τις δικαστικές υπηρεσίες στον Πειραιά. Άμεσα, γιατί τα υπάρχοντα κτίρια, ειδικά της Σκουζέ, είναι εντελώς ακατάλληλα, με πολλούς κινδύνους για την ασφάλεια όλων. Στην περίπτωση του νέου Δικαστικού Μεγάρου, ήμαστε η μόνη δύναμη που καταγγείλαμε μέσα και έξω από το ΔΣ του ΔΣΠ, όχι μόνο την εμπλοκή ιδιώτη, αλλά και πρόσφατα την υπέρογκη αύξηση ενός ήδη τεράστιου κόστους, την περαιτέρω καθυστέρηση της παράδοσης του, ενώ οι υπόλοιπες δυνάμεις εξέφρασαν στην καλύτερη περίπτωση “επιφυλάξεις νομιμότητας”.
Άμεσα επίσης χρειάζονται μαζικές προσλήψεις υπαλλήλων, μόνιμου προσωπικού, με πλήρη δικαιώματα, κόντρα και στις διάφορες “συζητήσεις” για αύξηση του ωραρίου τους, μέτρων περαιτέρω εντατικοποίησης της εργασίας όλων μας. Για όλα αυτά ήμαστε, είμαστε και θα είμαστε στην πρώτη γραμμή.
2) Τα τελευταία χρόνια έχουν συντελεστεί και εξακολουθούν να συντελούνται διαρκείς αλλαγές στη νομοθεσία, τις περισσότερες φορές χωρίς να ζητείται η γνώμη των δικηγορικών συλλόγων. Εξ άλλου, επανειλημμένα διατυπώνονται απόψεις (από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, τον Α.Π. κλπ.), που στοχοποιούν τους δικηγόρους για τις παθογένειες της απονομής δικαιοσύνης. Πιστεύετε ότι σήμερα έχει υποβαθμιστεί ο ρόλος των δικηγόρων ως συλλειτουργών της δικαιοσύνης; Αν όχι, πού αποδίδετε τα παραπάνω φαινόμενα; Αν ναι, τι θα πρέπει να κάνουν οι δικηγορικοί σύλλογοι ώστε να αναστραφεί αυτή η κατάσταση;
Η αλήθεια είναι ότι οι Δικηγορικοί Σύλλογοι ήταν και παραμένουν παραστάτες – νομικοί σύμβουλοι των κυβερνήσεων και των κρατικών αρχών. Αυτό γίνεται καθαρό από τη στάση τους σε όλες τις αντιδραστικές αλλαγές στη δικαιοσύνη τα τελευταία χρόνια – στάση όχι απλώς αποδοχής και υλοποίησης αλλά και ενεργητικής συμβολής στην αντιλαϊκή επίθεση που δεχόμαστε. Παράδειγμα ο Δικαστικός Χάρτης, που ο ίδιος ο κ. Φλωρίδης παραδέχτηκε πως από κοινού συνέταξαν με τον κ. Βερβεσό. Ή βέβαια το φορολογικό, όπου πρόεδροι Αθήνας και Πειραιά κατέβασαν γρήγορα τα πανό και επιδόθηκαν σε παρατηρήσεις για “μικροβελτιώσεις”, στις γνωστές συζητήσεις πίσω από κλειστές πόρτες.
Όσο για την στοχοποίηση των δικηγόρων από την κυβέρνηση, άλλες κρατικές αρχές, αυτή δεν πρέπει να εκπλήσσει. Είναι πάγια τακτική, για την προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής, οι κυβερνήσεις να επιρρίπτουν ευθύνες στους ίδιους τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, σε μια προσπάθεια νομιμοποίησης στις συνειδήσεις αντιλαϊκών μέτρων, με την ενεργοποίηση και του «κοινωνικού αυτοματισμού». Αυτό είδαμε και στο φορολογικό, με την κυβέρνηση να κατηγορεί επί της ουσίας σχεδόν όλους μας για φοροδιαφυγή!
Σε όλα αυτά που ζούμε, όμως, ο «ρόλος» των δικηγόρων δεν είναι ενιαίος: Αντικειμενικά, απ’ τη μια πλευρά στέκονται οι μεγάλες δικηγορικές εταιρίες του ετήσιου τζίρου 1 δις και άνω, οι μόνες επί της ουσίας κερδισμένες από τον Δικαστικό Χάρτη, τη “νέα” δικηγορική ύλη, το φορολογικό και όλες τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις, και από την άλλη είναι η πλειοψηφία των δικηγόρων που παλεύει για να ζήσει, οι αυτοαπασχολούμενοι με τα χαμηλότερα εισοδήματα και οι μισθωτοί δικηγόροι.
Εμείς λέμε ότι ο ρόλος αυτής, της μεγάλης πλειοψηφίας των δικηγόρων είναι που πραγματικά πρέπει να ενισχυθεί, στον αγώνα για να παρέμβουμε αποφασιστικά στις εξελίξεις, να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους να αποκρούσουμε την επίθεση σε βάρος μας, να διεκδικήσουμε όλα όσα έχουμε ανάγκη.
3) Πρόσφατα ξεκίνησαν να λειτουργούν στην Ελλάδα ιδιωτικές νομικές σχολές. Θεωρείτε ότι είναι ορθή η θέσπιση ιδιωτικής νομικής παιδείας στη Χώρα μας; Τι συνέπειες πιστεύετε πως θα έχει (εάν έχει) η αύξηση των σπουδαστών της νομικής επιστήμης και η κατ’επέκταση αθρόα είσοδος νέων δικηγόρων στον επαγγελματικό στίβο για το δικηγορικό σώμα και τι μέτρα θα πρέπει (εάν πρέπει) να ληφθούν;
Οι εξελίξεις με τις ιδιωτικές σχολές είναι απαράδεκτες. Πέραν της συζήτησης για το επίπεδο του προγράμματος σπουδών, το κύριο είναι η σαφής στόχευση για διαμόρφωση αποφοίτων και δικηγόρων “πολλών ταχυτήτων” και “δεξιοτήτων”, διαφοροποιημένων επαγγελματικών δικαιωμάτων (paralegals κλπ), που προωθείται μαζί με νέους, μαζικούς φραγμούς στην άσκηση του επαγγέλματος ( διαδικασίες για απόκτηση άδειας,για τις προαγωγές κλπ).
Αυτές οι εξελίξεις και πάλι ευνοούν μόνο τις μεγάλες εταιρείες και τα μεγαλογραφεία, για να εξασφαλίσουν ακόμη πιο φτηνό και ευέλικτο επιστημονικό προσωπικό, να εντείνουν την εκμετάλλευση μισθωτών δικηγόρων/νομικών, να ενισχυθούν ακόμη περισσότερο στον ανταγωνισμό με τους αυτοαπασχολούμενους, που συναντούν μόνο εμπόδια στη μάχη για να σταθούν στο επάγγελμα.
Αυτές είναι όμως οι κατευθύνσεις της ΕΕ, για την ανώτατη εκπαίδευση και συνολικά την εξυπηρέτηση των αναγκών της “αγοράς”. Σε αυτό το έδαφος ήδη σήμερα η κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι απόφοιτοι νομικών σχολών είναι απαράδεκτη, με τον αναχρονιστικό θεσμό της άσκησης, τη “φτηνή” κι ευέλικτη εργασία, που καλύπτει ως και κενά στον κρατικό μηχανισμό.
Για εμάς σήμερα το σύγχρονο, απολύτως εφικτό και αναγκαίο είναι να καταργηθεί η άσκηση, να αντικατασταθεί με ένα πραγματικά αναβαθμισμένο πρόγραμμα σπουδών που θα συνδέει την θεωρητική γνώση με την πρακτική εφαρμογή της.
Για τις επικίνδυνες αλλαγές που δρομολογούνται σε βάρος των επαγγελματικών δικαιωμάτων μας έχουν μεγάλες ευθύνες όσοι, ενώ εκφράζουν τάχα διαφωνίες, εδώ και χρόνια «στρώνουν» το έδαφος για νέα μέτρα, στη βάση του «υπερπληθυσμού» των δικηγόρων, στηρίζοντας και την αυστηροποίηση του καθεστώτος της άσκησης. Είναι μονόδρομος άμεσα να οργανωθεί ο αγώνας, για να σταματήσουμε οποιαδήποτε σκέψη για νέο γύρο επίθεσης στα δικαιώματα μας. Αυτό εγγυάται μόνο η Αγωνιστική Συσπείρωση Δικηγόρων, το ψηφοδέλτιο της μάχης στον ΔΣΠ και σε όλη την Ελλάδα.
4) Είναι πανθομολογούμενο ότι οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες μεταβάλλονται διαρκώς, με συνέπεια και η άσκηση της δικηγορίας να διευρύνεται με την εισαγωγή νέων θεσμών (διαμεσολάβηση, συμβουλευτική δικηγορία κλπ.). Η τεχνητή νοημοσύνη ήδη προτείνεται από ορισμένους ως ένα σημαντικό καθημερινό βοήθημα του δικηγόρου. Τι ενέργειες πιστεύετε πως θα πρέπει να κάνει ο ΔΣΠ και ποιες τυχόν αλλαγές θα πρέπει να συντελεστούν, προκειμένου να προετοιμαστούν οι δικηγόροι Πειραιά για την προσαρμογή στις νέες αυτές εξελίξεις;
Οι συνθήκες στις οποίες ζούμε και δουλεύουμε δεν μεταβάλλονται από μόνες τους, σαν “φυσικό φαινόμενο”. Στο έδαφος της κυριαρχίας της αγοράς, η πολιτική των κυβερνήσεων στη βάση και των “ευρωπαϊκών προτύπων” ενισχύει τη συγκέντρωση της ύλης, με γιγάντωση των μεγάλων δικηγορικών εταιρειών, συμπίεση των αυτοαπασχολούμενων δικηγόρων και ένταση της εκμετάλλευσης των μισθωτών. Αυτή είναι η κατεύθυνση, το «βέλος» όλων των εξελίξεων, στη βάση και εκθέσεων της ΕΕ, που αναφέρουν ως «πρόβλημα που πρέπει να λυθεί» τη μικρο-αυταπασχόληση στην χώρα μας.
Αυτή την κατεύθυνση σε βάρος της πλειοψηφίας των δικηγόρων προωθεί το νέο φορολογικό, άλλα μέτρα όπως “ιδιωτικοποίησης” της δικαιοσύνης (διαμεσολάβηση – διαιτησία κ.α). Είναι οι μεγάλες δικηγορικές εταιρείες που έχουν την υποδομή, το προσωπικό και τα μέσα για να συγκεντρώσουν τον κύριο όγκο όλων των υποθέσεων.
Το ίδιο ισχύει με τον τρόπο εισαγωγής της ΤΝ. Δεν μπορούν να έχουν όλοι την ίδια πρόσβαση σε προηγμένα συστήματα, ούτε να απασχολούν πολυπληθές προσωπικό που με τη χρήση νέων μέσων θα διεκπεραιώνει περισσότερες υποθέσεις και ζητήματα στον ίδιο χρόνο, με εντατικοποίηση της εργασίας του.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους που δυσκολεύονται με τους όρους που διαμορφώνονται στο επάγγελμα, δηλ. την πλειοψηφία, να μη μείνουν «θεατές» ενός καταιγισμού εξελίξεων σε βάρος μας, αναμένοντας ξανά πως κάποιος “ικανός”, επίδοξος “σωτήρας” θα μπορέσει να διαχειριστεί την κατάσταση υπέρ μας. Όλοι εμείς έχουμε τη δύναμη να διεκδικήσουμε σήμερα μέτρα όπως την κατάργηση του φορολογικού Ν.5073/2023, μείωση ασφαλιστικών εισφορών, διαγραφή χρεών για τους οικονομικά πιο αδύναμους.. Να πάρουμε θέση ενάντια και στην «άρον-άρον» εισαγωγή της ΤΝ σε βάρος των όρων δουλειάς μας, σε βάρος θεμελιωδών δικαιωμάτων, δικονομικών και άλλων αρχών.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους να γνωρίσουν και να στηρίξουν το πλαίσιο αγώνα της ΑΣΔ, που «απαντά» σε όλες τις άμεσες ανάγκες της πλειοψηφίας και είναι στο χέρι όλων μας να γίνει οργανωμένη διεκδίκηση!
5) Κατά την απερχόμενη τετραετία οι δικηγόροι αρκετές φορές απείχαμε των καθηκόντων μας για τη διεκδίκηση των αιτημάτων του κλάδου. Πιστεύετε ότι η αποχή είναι ο καταλληλότερος τρόπος διεκδίκησης και άσκησης πίεσης ή μήπως υπάρχουν και άλλοι, ενδεχομένως αποτελεσματικότεροι τρόποι για την επίτευξη των επιδιώξεων του δικηγορικού σώματος;
Σήμερα, που η επίθεση σε βάρος της πλειοψηφίας των δικηγόρων είναι πραγματικά ολομέτωπη, αναποτελεσματικό είναι το συντεχνιακό, η προσπάθεια και κίβδηλη ελπίδα να εξαιρεθούμε ως κλάδος από την αντιλαϊκή λαίλαπα.
Η αποχή, η απεργία, είναι σημαντικό όπλο στα χέρια μας, όταν με αυτή θέτουμε στο προσκήνιο ανυποχώρητα τις πραγματικές ανάγκες μας, αντί να καταλήγει σε «παζάρια» για το πόσα θα χάσουμε. Είναι σημαντικό όπλο, όταν μάς συνενώνει με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στον χώρο της δικαιοσύνης, με τους άλλους μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους επιστήμονες (μηχανικούς, λογιστές – οικονομολόγους κλπ), με όλους τους εργαζόμενους που πλήττονται, οργανώνονται , αγωνίζονται.
Επομένωςτο πρόβλημα βρίσκεται στις ηγεσίες των Δικηγορικών Συλλόγων και της Ολομέλειας, που αξιοποιούν μορφές πάλης ως «πυροτεχνήματα» ενώ γενικά στηρίζουν την επίθεση εναντίον μας, «συνομιλούν» με τις κυβερνήσεις, φτάνουν να ξεπουλούν αντί πινακίου φακής τις διεκδικήσεις μας, ενταφιάζουν τις πραγματικές ανάγκες μας.
6) Είστε ικανοποιημένος/η από τη συμμετοχή των δικηγόρων Πειραιά στις εν γένει δραστηριότητες του ΔΣΠ (συμμετοχή στις συνελεύσεις, στις επιτροπές, στις εκδηλώσεις κλπ.); Αν όχι, πώς προτείνετε ότι πρέπει να διευρυνθεί η συμμετοχή αυτή;
Η συμμετοχή των συναδέλφων σε συλλογικές διαδικασίες καθορίζεται από πολλούς παράγοντες. Ένας, κομβικός, είναι η ίδια η ασφυκτική καθημερινότητα, που έχει διαμορφωθεί από το σύνολο των μέτρων των κυβερνήσεων, που καθιστά τη ζωή της πλειοψηφίας των δικηγόρων μια ατέρμονη κούρσα επιβίωσης και κάλυψης, στοιχειώδους, των αναγκών των ίδιων και των οικογενειών τους. Αυτή η επίθεση έχει την υπογραφή και των ίδιων των Δικηγορικών Συλλόγων, που στηρίζουν διαχρονικά την στρατηγική των κυβερνήσεων και της ΕΕ.
Ταυτόχρονα, οι Δ.Σ. καθίστανται ολοένα πιο «προεδροκεντρικοί», με ουσιαστική «εξαφάνιση» των μαζικών και συλλογικών διαδικασιών. Η επερχόμενη τροποποίηση του Κώδικα Δικηγόρων θα ενισχύσει αυτή την κατάσταση. Σίγουρα απαιτούνται αλλαγές στη λειτουργία των Συλλόγων όπως αυτές που προτείνει η ΑΣΔ: υποχρεωτική, δια ζώσης Γ.Σ. των μελών τουλάχιστον 2 φορές το χρόνο, εκλογές με απλή αναλογική και έμμεση ανάδειξη του προέδρου από το εκλεγμένο Δ.Σ. κ.α.
Η ουσία όμως βρίσκεται στο εξής: Η πλειοψηφία των δικηγόρων έχουμε ανάγκη από μορφές συλλογικής συσπείρωσης, οργάνωσης, συζήτησης και δράσης που θα μπορούν να υπηρετήσουν αυτοτελώς τα δικά μας συμφέροντα. Σε αυτόν τον δρόμο ήδη έχουν γίνει σπουδαία βήματα με την ίδρυση και δράση του Σωματείου Μισθωτών Δικηγόρων στην Αττική, με τη νέα Πρωτοβουλία, ίδρυσης Συλλόγου Αυτοαπασχολούμενων Δικηγόρων. Αυτή η οργάνωση και δράση, που βάζει στο επίκεντρο τις ανάγκες των πολλών, των αυτοαπασχολούμενων με τα χαμηλά εισοδήματα και των μισθωτών δικηγόρων, μπορεί να δώσει και ήδη δίνει νέα πνοή στη συλλογική ζωή και δράση μας, «ανάσα» στους ασφυκτικούς όρους δουλειάς και ζωής μας.
7) Πώς αξιολογείτε τη μέχρι σήμερα λειτουργία του ΔΣΠ και των υπηρεσιών που αυτός παρέχει προς τα μέλη του; Τι πιστεύετε ότι θα μπορούσε ή θα πρέπει να αλλάξει/βελτιωθεί;
Το βασικό ζήτημα είναι ότι στους δικηγορικούς συλλόγους, υπό την ταμπέλα του “ενιαίου δικηγορικού σώματος”, στεγάζονται κάτω από κοινή «σκέπη» οι μικροί αυτοαπασχολούμενοι και μισθωτοί δικηγόροι με τις μεγάλες δικηγορικές εταιρείες, τους ιδιοκτήτες μεγαλογραφείων. Πρόκειται για εκ διαμέτρου αντίθετα συμφέροντα που δεν μπορούν να υπηρετούνται ταυτόχρονα. Εκ των πραγμάτων, οι Δ.Σ. θυσιάζουν τις ανάγκες μας για τα συμφέρονται και τις επιδιώξεις των λίγων
Γι’ αυτό τον λόγο στηρίζουν όλες τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις στον χώρο μας. Για παράδειγμα, στο φορολογικό συνέβαλαν οι δικηγορικές εταιρείες να μείνουν στο απυρόβλητο. Γι’ αυτό και στον ΔΣΠ, μόνο η ΑΣΔ υπερασπίστηκε π.χ. μισθωτό δικηγόρο που απολύθηκε άδικα, ενώ η πλειοψηφία κάλυψε την εργοδότρια εταιρία, αρνήθηκε τη μισθωτή σχέση εργασίας, ανέθεσε την “εξέταση” του ζητήματος σε μια επιτροπή.
Οι αυτοαπασχολούμενοι και μισθωτοί δικηγόροι έχουν πείρα: αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να αλλάξει με μια άλλη ηγεσία, με μια «καλύτερη διαχείριση», με «κανόνες» απ’ τους οποίους τάχα θα βγούμε όλοι ωφελημένοι, σαν να είμαστε «ένα σώμα» με ίδια συμφέροντα και ανάγκες, γιατί δεν υπάρχει περίπτωση το μεγάλο ψάρι να «ταΐσει» το μικρό..
Η κατάσταση αλλάζει ήδη και θα αλλάξει παίρνοντας την κατάσταση στα δικά μας χέρια, σε σύγκρουση με τον ένοχο για όλα τα βάρη και τα αδιέξοδα που βιώνουμε, σε σύγκρουση με την πολιτική ΕΕ και κυβερνήσεων, που αποδείχθηκε πως μας οδηγεί απ’ το κακό στο χειρότερο.
8) Μεγάλος αριθμός νέων δικηγόρων απασχολούνται ως «συνεργάτες», στην πραγματικότητα όμως ως οιονεί μισθωτοί, σε δικηγορικά γραφεία. Θεωρείτε ικανοποιητικές τις συνθήκες απασχόλησης των νέων αυτών δικηγόρων; Αν όχι τι προτείνετε ότι θα πρέπει να αλλάξει στην μέχρι σήμερα υφιστάμενη κατάσταση;
Η ΑΣΔ είναι η μοναδική δύναμη που παίρνει καθαρή θέση, προβάλλοντας την αλήθεια που πολλοί επιμένουν να κρύβουν : και στον χώρο μας υπάρχει μισθωτή εργασία που υποκρύπτεται υπό τα «πέπλα» της «συνεργασίας» ή της «έμμισθης εντολής».
Αυτοί οι ψευδείς στην ουσία χαρακτηρισμοί και το όλο σημερινό καθεστώς, η ανυπαρξία συγκροτημένων δικαιωμάτων για τους μισθωτούς και ασκούμενους δικηγόρους συντηρούν και επιδεινώνουν τους όρους εργασίας, που είναι σήμερα, όχι απλώς «μη ικανοποιητικοί», αλλά ως απαράδεκτοι.
Εμείς διεκδικούμε άμεσα να κατοχυρωθεί και στον Κώδικα Δικηγόρων η μισθωτή δικηγορία. Υποστηρίζουμε το σύνολο των αυτονόητων αιτημάτων των ίδιων των μισθωτών και ασκούμενων συναδέλφων, όπως εκφράζονται από το Σωματείο τους: υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, για 8ωρο, αξιοπρεπή μισθό, άδειες και επιδόματα, συνολικά την κατοχύρωση όλων των εργασιακών, ασφαλιστικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων τους.
9) Ποια πιστεύετε ότι είναι (επιγραμματικά) τα τρία πιο σημαντικά ζητήματα που σήμερα απασχολούν το δικηγορικό σώμα; Ποιο είναι το πρώτο ζήτημα με το οποίο εσείς θα ασχοληθείτε, εφόσον εκλεγείτε Πρόεδρος του Δ.Σ.Π.;
Μακάρι, ταχρόνια που πέρασαν από το 2021 που συζητούσαμε ξανά την ίδια ερώτηση, να μην μας «ανάγκαζαν» να απαντήσουμε ξανά: τα προβλήματα που μαστίζουν τους πολλούς δικηγόρους είναι τόσα και τέτοια, που δεν ξεχωρίζει κανείς ένα ως μοναδικά επιτακτικό.
Από την καταλήστευση του εισοδήματος των αυτοαπασχολουμένων από το κράτος, ως την αγωνία της μητέρας συναδέλφου που δεν έχει πρόσβαση σε δημόσια – δωρεάν νηπιαγωγεία και σταθμούς για το παιδί της, του συναδέλφου που χρειάζεται πραγματικά δημόσιες και αναβαθμισμένες υπηρεσίες υγείας – πρόνοιας, όλα τα προβλήματα είναι πραγματικά άμεσα και επιτακτικά.
Σήμερα έχει γίνει ακόμα πιο καθαρό, ότι το ίδιο το «κράτος δικαίου» που ορισμένοι μας καλούν να υπερασπιστούμε, αυτό νομιμοποιεί μια ανηλεή επίθεση ακόμη και σε στοιχειώδη κοινωνικά δικαιώματα, στο όνομα των «αντοχών της οικονομίας» και των στόχων της πολεμικής προετοιμασίας σε όλη την ΕΕ. Είναι ένα βαθιά εχθρικό για τη λαϊκή πλειοψηφία κράτος, ο αντιδραστικός ρόλος του οποίου φανερώνεται και στην ένταση της καταστολής, των παρακολουθήσεων. Στην ενίσχυση με όλα τα μέσα της κερδοφορίας των λίγων, που δε διστάζει μπροστά σε κανένα έγκλημα, ακόμα και στη γενοκτονία ολόκληρων λαών, όπως ο παλαιστινιακός.
Το σύνθημα που ο λαός μας μυριόστομα διαμόρφωσε στη μάχη για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη, αποτελεί «οδηγό» για όλους μας : « Ή τα κέρδη τους – ή οι ζωές μας». Στο δρόμο της ανατροπής πρέπει και μπορούμε να βαδίσουμε, η πλειοψηφία των δικηγόρων μαζί με όλο το λαό μας, ενάντια στη βαρβαρότητα του συστήματος της εκμετάλλευσης, της φτώχειας, των πολέμων.
Σε αυτόν τον αγώνα, κάθε αυτοαπασχολούμενος και μισθωτός συνάδελφος έχει τη δική του θέση. Κάθε συνάδελφος υποψήφιος με την Αγωνιστική Συσπείρωση βρίσκεται στην πρώτη του γραμμή. Γιατί πιστεύουμε βαθιά και ξέρουμε: μόνο με συλλογικό αγώνα θα τα καταφέρουμε!