Απέναντι στην μακρόχρονη συρρίκνωση των δικαιωμάτων και των εισοδημάτων της, η μεγάλη πλειοψηφία των δικηγόρων μπορεί και πρέπει να οργανώσει τη συλλογική της αντεπίθεση. Η στήριξη της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Δικηγόρων αποτελεί ουσιαστικό βήμα για την οργάνωση μιας τέτοιας αντεπίθεσης, με όρους ελπίδας και αξιοπρέπειας. Η παρούσα συγκυρία αναδεικνύει τον επείγοντα χαρακτήρα ενός τέτοιου βήματος. Η μεγάλη πλειοψηφία των δικηγόρων, των επιστημόνων, ευρύτερα των εργαζομένων, βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με τη συνέχιση και εμβάθυνση γνώριμων καταστροφικών πολιτικών, που όμως διολισθαίνουν σε ολοένα και πιο αντιδραστική κατεύθυνση. Από καύσιμο για να κινηθούν οι μηχανές της πιο επιθετικής καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης των τελευταίων δεκαετιών, οι εργαζόμενοι, και οι δικηγόροι ανάμεσά τους, κινδυνεύουν σήμερα να μετατραπούν έως και σε κρέας- ή, στην καλύτερη περίπτωση, σε επιστημονικό λιπαντικό- για τα κανόνια μιας «επενδυτικής», «fast track», «πολεμικής οικονομίας», γύρω από την οποία οργανώνεται μια ακόμη λεηλασία όποιων πολιτικών, εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων- έως και του δικαιώματος στη φυσική ύπαρξη- έχουν μείνει όρθια.
Απέναντι σε τέτοιες τεράστιες προκλήσεις (επαγγελματικές, πολιτικές, ακόμη και ηθικές και πολιτισμικές), ο αγώνας των αυτοαπασχολούμενων και μισθωτών δικηγόρων για καλύτερες συνθήκες ζωής και εργασίας δεν μπορεί να αγνοεί- χωρίς ασφαλώς να υποβαθμίζει τα ειδικά και φλέγοντα αιτήματα του κλάδου- τα διακυβεύματα της ευρύτερης συγκυρίας. Και ούτε μπορεί να υπάγεται σε κενόλογες εκκλήσεις για επαγγελματική και επιστημονική «ενότητα» (ψευδο-ρομαντικοί απόηχοι μιας εποχής όπου ο δικηγόρος φιγουράριζε ως εκπρόσωπος ενός υποτιθέμενου «αστικού ανθρωπισμού», η επίκληση του οποίου, ειδικά στην εποχή μας, προκαλεί θυμηδία) με τις οποίες επιχειρείται να αποτραπεί η οργάνωση του αγώνα αυτού. Η Αγωνιστική Συσπείρωση Δικηγόρων είναι εκείνη η παράταξη που σφυρηλατεί την μόνη ουσιώδη και δραστική ενότητα, δηλαδή μια έντιμα αντιπαραθετική ενότητα. Ενότητα των νέων, των γυναικών, των αυτοαπασχολούμενων και μισθωτών δικηγόρων που στέκονται ανυπόκριτα και μαχητικά απέναντι στην αντικειμενική διαίρεση συμφερόντων που διέπει το δικηγορικό σώμα, υπερασπιζόμενοι τον πλειοψηφικό πόλο αυτού του ανταγωνισμού. Και παραπέρα: σύνδεση με την πάλη των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, επιστημονική υπεράσπιση των διεκδικήσεών τους, θεμελίωση όρων πολιτικής και κοινωνικής ενότητας πάνω στην οποία και μόνο μπορεί να βασιστεί μια ελπιδοφόρα ανάσχεση εκείνων των πολιτικών υποβάθμισης που, αν δεν ανατραπούν με συλλογικό αγώνα και με βαθιά πίστη στην δυνατότητα κατάκτησης μιας πραγματικά αξιοβίωτης ζωής, θα μετατραπούν σύντομα σε πολιτικές σύνθλιψης.
Άγης Πετάλας
Δικηγόρος – συγγραφέας