Δίκη συνδικαλιστών για απεργία
Δέκα μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή σε βάρος του Θανάση Φωτόπουλου, προέδρου του κλαδικού Συνδικάτου Τύπου – Χάρτου, ήταν η απαράδεκτη και εντελώς αβάσιμη απόφαση που πήρε η πρόεδρος του ΣΤ’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Η δίκη έγινε με βάση ανυπόστατες κατηγορίες της εργοδοσίας της επιχείρησης «Αφοί Βλάχου», σε βάρος δύο εργαζομένων της επιχείρησης, καθώς και σε βάρος του Μάη Μεντή, επίσης εργαζόμενου στην επιχείρηση και προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου – Ανατολικής Αττικής και του Θανάση Φωτόπουλου, σχετικά με δεκαήμερη απεργία που είχε γίνει στην επιχείρηση τον Ιούλη του 2019, ενάντια στην απόλυση του Μάη Μεντή.
Οι δύο εργαζόμενοι κατηγορήθηκαν για σωματική βλάβη σε βάρος της εργοδοσίας και οι δύο συνδικαλιστές ως ηθικοί αυτουργοί. Στην ουσία πρόκειται για δίωξη της συνδικαλιστικής δράσης και του δικαιώματος στην απεργία.
Οι υπόλοιποι τρεις κατηγορούμενοι κρίθηκαν αθώοι ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι η εισαγγελέας είχε προτείνει την απαλλαγή και των τεσσάρων από τις κατηγορίες. Ο Θ. Φωτόπουλος κρίθηκε ένοχος ως ηθικός αυτουργός με άγνωστους δράστες! Για την απόφαση αυτή ασκήθηκε έφεση.
Στη δίκη παραβρέθηκαν εκφράζοντας την αλληλεγγύης τους στους κατηγορούμενους, εργαζόμενοι από τη συγκεκριμένη επιχείρηση, αντιπροσωπείες της Ομοσπονδία Τύπου – Χάρτου και του Συνδικάτου Τύπου – Χάρτου, των Ομοσπονδιών Μεταλλωρύχων και Κλωστοϋφαντουργίας – Ιματισμού – Δέρματος. Ακόμα παραβρέθηκε αντιπροσωπεία από τη Γραμματεία του ΠΑΜΕ.
Προκλητικότατοι ισχυρισμοί από την πρόεδρο
Η απόφαση του δικαστηρίου δεν στηρίζεται από κανένα στοιχείο και από καμία μαρτυρία. Το μόνο που κάνει είναι να συμβάλλει στη προσπάθεια να επιβληθεί «σιγή νεκροταφείου» στους χώρους δουλειάς, διακαής πόθος όλων των εργοδοτών.
Το πόσο αβάσιμη είναι η απόφαση της προέδρου αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι εργοδότες, ένας αστυνομικός που είχε κληθεί ως μάρτυρας και άλλοι μάρτυρες δήλωσαν ότι δεν είδαν τους κατηγορούμενους να εμπλέκονται στο επεισόδιο που οι εργοδότες ισχυρίστηκαν ότι συνέβη, ότι δηλαδή ένας από τους δύο εργοδότες δέχτηκε χτυπήματα, με αποτέλεσμα να πέσει και να λιποθυμήσει.
Παρ’ όλα αυτά η πρόεδρος ήταν ιδιαίτερα προκλητική, αφού διατύπωσε ισχυρισμούς που δεν αφορούσαν τη δίκη και στρέφονταν ενάντια στο δικαίωμα των εργαζομένων να αγωνίζονται! Ενδεικτικά την ώρα της κατάθεσης μάρτυρα, τον διέκοψε για να πει ότι δεν μπορεί να καταλάβει πως με τόση ανεργία υπάρχει άνθρωπος που πιάνει δουλειά και σκέφτεται πως θα απεργήσει! Σχολιάζοντας τη στάση απεργοσπάστη είπε ότι η απεργοσπάστης έχει παιδιά και σκέφτεται πως θα τα θρέψει αν κλείσει το εργοστάσιο και δεν έχει δουλειά! Ακόμα έφτασε να πει στον Μάη Μεντή πως «αν δεν ήταν καλή η εργασία δεν θα ζητούσατε να παραμείνετε στην εργασία» να τον ρωτήσει αν οι εργοδότες του είναι «καλοί ή κακοί»!
Οι συνεχείς προκλήσεις προκάλεσαν την έντονη αντίδραση συνδικαλιστών, εργαζομένων και συνηγόρων υπεράσπισης.
Στόχος το χτύπημα του αγώνα
Αντίθετα με όλα αυτά, οι καταθέσεις του Θανάση Φωτόπουλου και του Μάη Μεντή και άλλων εργαζομένων φώτισαν την ουσία της δίωξης που δεν είναι άλλη από την προσπάθεια των εργοδοτών να κάμψουν την αγωνιστική στάση των εργαζομένων.
Μίλησαν για την πάγια τακτική της εργοδοσίας να προσλαμβάνει «ενοικιαζόμενους» εργαζόμενους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, που έχουν λιγότερα δικαιώματα και -όπως σημείωσε μάρτυρας- το καθεστώς «ενοικίασης» κάνει τους εργαζόμενους να ζουν σε διαρκή ανασφάλεια και κάποιοι να φοβούνται να διεκδικήσουν μήπως και δεν τους ανανεώσει η εργοδοσία τη σύμβαση. Ακόμα τόνισαν πως η απόλυση του Μάη Μεντή επιχειρήθηκε να γίνει όχι γιατί έληγε η σύμβαση, αλλά λόγω της συνδικαλιστικής του δράσης και ιδιότητας.