Το νομοσχέδιο για τον Κώδικα Εναλλακτικής Επίλυσης Διαφορών αποτελεί μία ακόμη αντιδραστική, αντιλαϊκή και επικίνδυνη εξέλιξη στην αναμόρφωση του πλαισίου απονομής Δικαιοσύνης, που υλοποιεί και η σημερινή κυβέρνηση στη βάση των κατευθύνσεων και επιταγών της ΕΕ. Η επιδίωξή τους για μία δικαιοσύνη πιο γρήγορη, ικανή και αποτελεσματική για τις υποθέσεις των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και βαλαντίων και ταυτόχρονα όλο και πιο ακριβή, αργή και εχθρική για τις υποθέσεις της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας υπηρετείται στο έπακρο από το κατατεθέν νομοσχέδιο, που αλλάζει ριζικά το τοπίο στο πλαίσιο της πολιτικής δίκης.
Επιχειρείται η επέκταση, η συστηματοποίηση και το βάθεμα σε ακόμη πιο αντιδραστική κατεύθυνση των διάφορων μορφών εναλλακτικής επίλυσης διαφορών (ιδιωτική διαμεσολάβηση, δικαστική διαμεσολάβηση, διαιτησία), ενώ, επιπλέον, αφήνεται στην πρωτοβουλία και στον αυτοσχεδιασμό των μερών και ουσιαστικά της «αγοράς» να υπάρξουν (χωρίς ειδικότερο νομοθετικό πλαίσιο) και άλλες μορφές εναλλακτικής επίλυσης, χωρίς περιορισμό, για τις οποίες θεσπίζονται μόνο κάποιες γενικόλογες γενικές αρχές.
Πρόκειται για συνδυασμένες μορφές άμεσης ή έμμεσης περαιτέρω ιδιωτικοποίησης της Δικαιοσύνης, που συχνά αντιφάσκουν μεταξύ τους, με στόχο την όρθωση νέων οικονομικών και δικονομικών εμποδίων πρόσβασης των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων στη Δικαιοσύνη και την εξυπηρέτηση αντίστοιχα των συμφερόντων των οικονομικά ισχυρών.
Επιχειρείται να προωθηθεί και να επιβληθεί η διαπραγμάτευση ανάμεσα σε άνισα μέρη, που οδηγεί στην υποταγή του πιο αδύνατου στον πιο ισχυρό. Παράλληλα, επιδιώκεται η αποσυμφόρηση των δικαστηρίων από εργατικές – λαϊκές υποθέσεις, τις οποίες το αντιδραστικό αστικό «κράτος δικαίου» θεωρεί ως άχρηστο κόστος.
Αποτελούν πρόκληση για τους μαχόμενους , μισθωτούς και αυτό απασχολούμενους δικηγόρους τα αναφερόμενα από τον Υπουργό Δικαιοσύνης, ο οποίος, αναγνωρίζοντας την μέχρι τώρα αποτυχία του θεσμού της διαμεσολάβησης, εντόπισε ως βασική αιτία την απροθυμία των δικηγόρων να αγκαλιάσουν το θεσμό και τους κάλεσε να μετατραπούν από μαχητές – υπερασπιστές σε «προξενητές» συνεννόησης, μελετώντας τη δήθεν επιστήμη της διαμεσολάβησης, η οποία μάλιστα, όπως είπε, θα πρέπει να διδάσκεται και στις νομικές σχολές, αντίστοιχα όπως το αστικό και το ποινικό δίκαιο!
Η βαθιά αντιδραστική στόχευση του νομοσχεδίου παραμένει ακέραια και με το κατατεθέν προς ψήφιση νομοσχέδιο, παρ’ όλο που η κυβέρνηση αναγκάστηκε κάτω από την αντίδραση των εργαζομένων και των ταξικών σωματείων τους, αλλά και τις αντιρρήσεις φορέων απασχολουμένων στο χώρο της Δικαιοσύνης και νομικών επιστημόνων, να απαλείψει ή να αμβλύνει στο νομοσχέδιο ορισμένες άθλιες διατάξεις του, όπως την υπαγωγή στην υποχρεωτική διαμεσολάβηση των εργατικών διαφορών, που προβλέπονταν στο αρχικό νομοσχέδιο της διαβούλευσης. Η Αγωνιστική Συσπείρωση Δικηγόρων απαιτεί την απόσυρσή του εδώ και τώρα!
Ο ΔΣΑ και η ηγεσία του, όπως και η ίδια η Ολομέλεια, έχουν τεράστιες ευθύνες για το κατατεθέν νομοσχέδιο, παρά τα όποια αυτονόητα μπορεί να ψελλίζουν τώρα, την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή. Συγκεκριμένα:
- Απέρριψαν την πρόταση της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Δικηγόρων για κήρυξη αποχής με αίτημα να μην κατατεθεί το νομοσχέδιο για τον Κώδικα Εναλλακτικής Επίλυσης Διαφορών.
- Εκπρόσωποι της Ολομέλειας και του ΔΣΑ συμμετείχαν σε διαβουλεύσεις και συζητήσεις πίσω από κλειστές πόρτες με στελέχη της κυβέρνησης για το επίμαχο νομοσχέδιο, χωρίς να υπάρχει έγκαιρη, επίσημη ενημέρωση ούτε καν των συμβούλων του Δ.Σ. – πολλοί περισσότερο των ίδιων των δικηγόρων – για κατάθεση προτάσεων για δράσεις και παρέμβαση. Για άλλη μια φορά απέρριψαν το αίτημα της ΑΣΔ για διεξαγωγή Γ.Σ. και ενόψει κατάθεσης του νομοσχεδίου.
- Η ηγεσία του Δ.Σ.Α και της Ολομέλειας αποδέχθηκε και στήριξε ουσιαστικά και αυτό το αντιδραστικό νομοσχέδιο, υιοθετώντας για άλλη μια φορά τον ρόλο του θεσμικού συνομιλητή και συμβούλου της κυβέρνησης. Αντί από την πρώτη στιγμή των «διαρροών» να υπάρξουν έκτακτες συνεδριάσεις των Δ.Σ., αντί να συγκληθούν έκτακτες Γ.Σ. για ένα τόσο σημαντικό νομοσχέδιο, επέλεξε να διοργανώσει εκδήλωση με συμμετοχή στελέχους του Υπουργείου στις 05.10.2026. Η στάση του στελέχους, η κυνική του ομολογία ότι επί της ουσίας το σχέδιο είναι κατατεθειμένο και ότι η συζήτηση γίνεται «κατόπιν εορτής» εκθέτει ανεπανόρθωτα την ηγεσία και επιβεβαιώνει τον ρόλο της.
- Παρουσιάζουν την εξαίρεση των εργατικών διαφορών από την υπαγωγή της στην Εισαγωγική Αρχική Συνεδρία, ως επιτυχία δική τους και της ΓΣΕΕ, όταν από την πρώτη στιγμή οι συνάδελφοι γνώριζαν και συζητούσαν μεταξύ τους ότι εν τέλει οι εργατικές διαφορές θα εξαιρούνταν αφού τίθεται το θέμα της εξουσίας διαθέσεως. Βέβαια, παραμένει ανοιχτό το παράθυρο, μέσα από ρήτρες ιδιωτικής διαμεσολάβησης κλπ., να παραπέμπονται σε διαδικασίες που θα έχουν προδιαμορφωθεί μονομερώς από τους εργοδότες σε βάρος των εργαζόμενων. Συρρικνώνεται έτσι ακόμη περισσότερο η όποια -ελάχιστη- προστασία των εργαζομένων, αναγκάζοντάς τους σε νέους επώδυνους συμβιβασμούς, αφού πλέον και οι εργατικές υποθέσεις μπορούν να υπάγονται σε εναλλακτική επίλυση «κατόπιν συμφωνίας».
Δεν χρειάζεται να ψαξουμε πολύ για να δούμε ποιος πραγματικά ωφελείται από το νομοσχέδιο αφού ήδη το έχουν χαιρετίσει ( η και συγγράψει) οι μεγάλες δικηγορικές εταιρείες, αποκτώντας ένα ακόμα εργαλείο για να συνεχίσουν να συγκεντρώνουν την ύλη και να αυξάνουν την κερδοφορία τους, με το ξεζούμισα της «στρατιάς» των μισθωτών συναδέλφων που εργάζομαι σε αυτές και τον εξοβελισμό των «μικρών» αυτοαπασχολούμενων από το επάγγελμα. Μπορούμε και θα τους χαλάσουμε τα σχέδια!!!
Η Αγωνιστική Συσπείρωση Δικηγόρων θα συνεχίσει να δίνει όλες τις δυνάμεις της μέσα και κυρίως έξω από το Δ.Σ. του ΔΣΑ. Να δυναμώσει η οργάνωση της πάλης και η διεκδίκηση μέσα από την ελπιδοφόρα ίδρυση του Συλλόγου Αυτοαπασχολούμενων Δικηγόρων και τη μαζικοποίηση του Σωματείου Μισθωτών Δικηγορών, που αποδεικνύεται από την ίδια τη ζωή ότι αποτελούν το μόνο αποκούμπι των αυτοαπασχολούμενων, μισθωτών και ασκουμένων δικηγόρων.
Πιο αναλυτικά για ειδικές πλευρές του νομοσχεδίου δες το συνημμένο αρχείο: