Η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ για ακύρωση των αδειών λειτουργίας ιδιωτικών πανεπιστημίων, έφερε πάλι στο «φως» τον άδικο και ταξικό νόμο 5094/2024 για τα ιδιωτικά «πανεπιστήμια».
Για όσους έσπευσαν να ισχυριστούν ότι η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί νίκη του «κράτους δικαίου», θυμίζουμε ότι το ΣτΕ με προηγούμενες αποφάσεις του (1919 και 1920/2025) έκρινε συνταγματικό τον συγκεκριμένο νόμο με το σκεπτικό ότι «δεν αποκλείεται κατά το Σύνταγμα η ίδρυση και λειτουργία παραρτημάτων αλλοδαπών πανεπιστημίων προερχομένων από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή από χώρα συμβεβλημένη στην GATS…», προκρίνοντας την «ελευθερία του επιχειρείν» στην ΕΕ έναντι του άρθρου 16 του Συντάγματος που ρητά απαγορεύει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.
Η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ όχι μόνο δεν θίγει τον πυρήνα του νόμου Πιερρακάκη, ούτε καν τον αμφισβητεί, όπως δεν θίγει και δεν αμφισβητεί και το συνολικότερο αντιδραστικό ευρωενωσιακό «κεκτημένο», που επέτρεψε μια τέτοια εξέλιξη. Η συγκεκριμένη απόφαση του ΣτΕ αναφέρεται στις άδειες των τριών ΝΠΠΕ προφανώς για τεχνικές «αστοχίες» και παραλείψεις στο πλαίσιο των διατάξεων του νόμου, όπως είναι τα κριτήρια αδειοδότησης των κτιριακών εγκαταστάσεων από τον ΕΟΠΠΕΠ και η διαδικασία πιστοποίησης από την ΕΘΑΑΕ. Αποδεικνύεται και με τη συγκεκριμένη απόφαση η σπουδή του αστικού κράτους να προσφέρει πακτωλό χρημάτων στους επιχειρηματικούς ομίλους που έχουν αποφασίσει να επενδύσουν στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, δίνοντας άδειες χωρίς να τηρηθούν καν έστω κάποια ελάχιστα προσχήματα.
Αυτή η ουσία γίνεται προσπάθεια να κρυφτεί τόσο από την κυβέρνηση που καθησυχάζει ότι οι «αστοχίες» είναι επιδιορθώσιμες και θα τακτοποιηθούν, όσο και από τα κόμματα της «βολικής» αντιπολίτευσης που αποδίδουν στην κυβέρνηση τσαπατσουλιά με fast track διαδικασίες που οδήγησαν σε αυτά τα προβλήματα.
Αυτό που δεν μπορεί να κρύψει η «αντιπαράθεσή» τους, είναι το πεδίο των στρατηγικών συγκλίσεων μεταξύ των αστικών κομμάτων και των εκπροσώπων τους στο ΔΣ του ΔΣΑ, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τους εκπροσώπους του κόμματος Τσίπρα, που δήλωσαν ότι ο νόμος Πιερρακάκη χρειάζεται απλώς κάποιες «διορθώσεις», αλλά σε καμιά περίπτωση κατάργηση! Έσπευσε δηλαδή να καθησυχάσει τους επιχειρηματικούς ομίλους που έχουν ήδη επενδύσει ή θα επενδύσουν στα ιδιωτικά «πανεπιστήμια», να διαβεβαιώσει ότι δεν πρέπει να έχουν καμία ανησυχία, επιβεβαιώνοντας ότι αστικό κράτος και κυβερνήσεις – όλων των αποχρώσεων – θα συνεχίζουν ακάθεκτα την στα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών μας!
Η Ολομέλεια των Δ.Σ. και η Συντονιστική, όπως και ο Δ.Σ.Α., έχουν τεράστιες ευθύνες γιατί:
- Αποδέχονται επί της ουσίας τον ν. 5094/2024, δηλαδή, την ίδρυση και λειτουργία ιδιωτικών, μη κρατικών πανεπιστημίων, στηρίζοντας την επίθεση στο δικαίωμα στη μόρφωση, στη δημόσια και δωρεάν παιδεία. Γι’ αυτό και στην εισήγηση του Προέδρου της Ολομέλειας και του ΔΣ του ΔΣΑ προς το Δ.Σ. δεν υπήρξε ούτε, έστω, μία στοιχειώδης αναφορά στο αρθρ. 16.
- Η κριτική τους επικεντρώνει αποκλειστικά και μόνο στη σωστή εφαρμογή του αντιδραστικού νόμου, εστιάζοντας στη γνωστή καραμέλα περί τήρησης των αρχών της «διαφάνειας» και «αμεροληψίας», που αποτελούν το αναγκαίου προκάλυμμα για να νομιμοποιούνται και να γίνεται αποδεκτή η πολιτική του κέρδους.
- Φυσικά, δε λένε κουβέντα για την απαράδεκτη κατάσταση των δημόσιων πανεπιστημίων, με την υποχρηματοδότηση, την υποστελέχωση, την παράδοση τμηματικά των λειτουργιών τους στους εργολάβους, με πιο πρόσφατο πεδίο κερδοφορίας τη φοιτητική στέγη και στα δίκαια αιτήματα του φοιτητικού κινήματος, που ανοίγει ακόμα περισσότερο το δρόμο στη δράση των επιχειρηματικών ομίλων, του ΝΑΤΟ, μέσα στα ΑΕΙ.
Οι εκπρόσωποι της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Δικηγόρων απαιτούμε την κατάργηση όλων των αντιεκπαιδευτικών νόμων, όπως του νόμου Πιερακκάκη και την άμεση και οριστική ανάκληση των αδειών λειτουργίας όλων των ΝΠΠΕ. Η εκπαίδευση των παιδιών μας δεν είναι εμπόρευμα ούτε μπορεί να είναι πεδίο επιχειρηματικής λειτουργίας είτε αυτοτελώς είτε μέσω ΣΔΙΤ και επομένως πρέπει να ασκηθούν όλα τα δικονομικά μέσα κατά της διαδικασίας των αδειοδοτήσεων κλπ,, με ταυτόχρονη απαίτηση να καταργηθεί ο νόμος Πιερρακάκη για τα ιδιωτικά «πανεπιστήμια».
Απαιτούμε διασφάλιση του ενιαίου, δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας με απαγόρευση στη λειτουργία ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων σε όλες τις βαθμίδες.
Απαιτούμε ουσιαστική αναβάθμιση των δημόσιων πανεπιστημίων με επαρκή χρηματοδότηση και στελέχωση όλων των εκπαιδευτικών, διοικητικών και ερευνητικών λειτουργιών τους, κατάργηση των νόμων για τις διαγραφές με μέτρα στήριξης στις φοιτήτριες και τους φοιτητές για να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους χωρίς άλλες καθυστερήσεις, ποιοτική φοιτητική μέριμνα με άμεση αντιμετώπιση του τεράστιου προβλήματος της φοιτητικής στέγης για να σπουδάζουν τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών χωρίς άλλες επιβαρύνσεις. Καμία σκέψη για αναθεώρηση του άρθρου 16.