Την άρνηση της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων για πλήρη κατάργηση του άρθρου 86 του Συντάγματος, περί ευθύνης υπουργών, όπως αποτυπώθηκε στη χθεσινή συζήτηση στην Επιτροπή Αναθεώρησης κατήγγειλε σήμερα ο Γιάννης Γκιόκας, βουλευτής του ΚΚΕ.
Σημείωσε ότι σε αυτό το πλαίσιο προτείνεται και η κατάργηση της Προανακριτικής Επιτροπής που αποτελεί το μόνο στάδιο με δυνατότητα της αντιπολίτευσης να θέτει ερωτήματα και να προτείνει συγκεκριμένες ενέργειες, γεγονός για το οποίο η κυβέρνηση είχε προϊδεάσει μέσω της τακτικής που ακολούθησε στις γνωστές υποθέσεις Καραμανλή και Τριαντόπουλου που οι υπουργοί ζήτησαν να γίνει αυτό που προτείνει σήμερα η κυβέρνηση.
Το ΚΚΕ επαναλαμβάνει τη μόνη θέση που ανταποκρίνεται στο λαϊκό αίτημα, για πλήρη κατάργηση του άρθρου 86.
Για τον διορισμό της ηγεσίας της Δικαιοσύνης
Όσον αφορά το άρθρο 90 που αφορά τον τρόπο διορισμού της ηγεσίας των Ανώτατων Δικαστηρίων, σημείωσε ότι η κυβέρνηση, παρά το αίτημα της πλειοψηφίας των Δικαστικών Ενώσεων να σταματήσει το σημερινό καθεστώς του διορισμού από την εκάστοτε κυβέρνηση, αρνείται να το υιοθετήσει.
Υπογράμμισε ότι για τα άρθρα 90 και 86 η κυβέρνηση προχωρά σε μία περιορισμένη αναθεώρηση που διατηρεί άθικτο τον πυρήνα τους, παρότι αυτά τα δύο άρθρα συγκέντρωσαν και δικαίως τα πυρά της κριτικής και της λαϊκής κατακραυγής, γιατί συνδέθηκαν τα χρόνια που πέρασαν με τις μεθοδεύσεις συγκάλυψης κορυφαίων εγκλημάτων και σκανδάλων, όπως ήταν το έγκλημα των Τεμπών, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ με τις γνωστές αμνηστεύσεις υπουργών, το σκάνδαλο των υποκλοπών κλπ.
Υπενθύμισε ότι ο επιλεγμένος από την κυβέρνηση εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Τζαβέλας, ήταν πολύ «ευαίσθητος» για τις δίκαιες κινητοποιήσεις των αγροτών, στέλνοντας παραγγελίες για την άσκηση ποινικών διώξεων, αλλά καθόλου ευαίσθητος για να ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών, παρά την καταδικαστική πρωτόδικη απόφαση για τους γνωστούς εμπλεκόμενους στην εταιρεία «Intelexa».
Υπενθύμισε ακόμα ότι το ΚΚΕ στην προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση του 2018-2019 έθεσε επίμονα την ανάγκη κατάργησης αυτών των άρθρων, προσκρούοντας τότε στην άρνηση της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, του κυρίου Τσίπρα που ξεκίνησε την προηγούμενη Συνταγματική Αναθεώρηση, ο οποίος σήμερα μάλιστα μιλάει για ηθικές επαναστάσεις και άλλα τέτοια χαριτωμένα, ενώ είχε συμμετάσχει στις ανήθικες συμπράξεις για να μείνουν στο απυρόβλητο τα συγκεκριμένα άρθρα.
Επισήμανε ότι σήμερα, όλοι αυτοί που ζητούν την αναθεώρηση των συγκεκριμένων άρθρων δεν το κάνουν γιατί τους έπιασε ο πόνος, αλλά τους απασχολεί να κατευνάσουν την κριτική για τις μεθοδεύσεις τους και κυρίως να αποκαταστήσουν το λεγόμενο κύρος της Δικαιοσύνης και συνολικά των θεσμών του αστικού κράτους.
Σημείωσε ότι η έλλειψη εμπιστοσύνης του λαού στη Δικαιοσύνη, όπως καταγράφεται και σε σχετικές δημοσκοπήσεις, δεν οφείλεται μόνο στη στάση που αυτή κράτησε τα προηγούμενα χρόνια στις γνωστές υποθέσεις, αλλά κυρίως στο ότι οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα αντιλαμβάνονται ότι έχουν απέναντί τους μια Δικαιοσύνη που με ευθύνη των κυβερνήσεων γίνεται όλο και πιο εχθρική, όλο και πιο δυσπρόσιτη για τα λαϊκά συμφέροντα, την ίδια ώρα που γίνεται όλο και πιο φιλική και αποτελεσματική για τους επενδυτές, τις μεγάλες επιχειρήσεις, για τις υποθέσεις γενικά που ενδιαφέρουν το μεγάλο κεφάλαιο.
Μια Δικαιοσύνη που σέρνεται στην κυριολεξία όταν ερευνά τα κρατικά εγκλήματα, που χάνει μέχρι και κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία σε υποθέσεις που βρωμάνε από το κεφάλι, αλλά είναι πολύ αποτελεσματική όταν πρέπει να βγάλει παράνομους τους εργατικούς αγώνες, τις απεργίες, όταν πρόκειται να αποφασίσει ότι είναι νόμιμες οι περικοπές μισθών, συντάξεων ή απολύσεις εργαζομένων, όταν πρόκειται να ξεσπιτώσει φτωχούς ανθρώπους, ακόμη και ανάπηρους, για να δώσει τα σπίτια τους στα «κοράκια» των τραπεζών και των funds. Είναι η Δικαιοσύνη που εφαρμόζει και ενισχύει με τις αποφάσεις της το νομοθετικό πλαίσιο της ΕΕ που στη ζυγαριά του κόστους αντιμετωπίζει ως βαρίδι, ως μη επιλέξιμο κόστος δηλαδή, τις ανάγκες του λαού, την ολοκληρωμένη προστασία της ανθρώπινης ζωής, που συνθλίβει τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα για να γεμίζει τα ταμεία της πολεμικής οικονομίας.
Είναι η Δικαιοσύνη που εφαρμόζει και ενισχύει με τις αποφάσεις της το νομοθετικό πλαίσιο του κράτους που διαμόρφωσαν και στήριξαν όλες οι κυβερνήσεις, δηλαδή το νομοθετικό πλαίσιο που στηρίζει το τσάκισμα του εισοδήματος, τη 13ωρη δουλειά, την ένταση της εκμετάλλευσης, την ένταση της καταστολής απέναντι στους λαϊκούς αγώνες και το δόγμα «ουδείς εξαιρείται των παρακολουθήσεων».
Αυτή η Δικαιοσύνη είναι που επιφυλάσσει και με τη βούλα του Συντάγματος την ευνοϊκή ποινική μεταχείριση για τους υπουργούς και τα μέλη των κυβερνήσεων, όπως έχει φανεί σε πολλές υποθέσεις μέχρι σήμερα.
Οι προτάσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ δεν θίγουν τον αντιδραστικό πυρήνα των άρθρων 86-90
Όσον αφορά την πρόταση της κυβέρνησης, ο Γ. Γκιόκας τόνισε ότι προβλέπει πως Ολομέλειες των Ανώτατων Δικαστηρίων θα προτείνουν κατάλογο τριών δικαστών από τους αρχαιότερους, από τους οποίους θα γίνεται η επιλογή για την ηγεσία κάθε δικαστηρίου. Η απόφαση θα παίρνεται από Κοινοβουλευτική Επιτροπή, για την οποία φυσικά δεν αναφέρεται ούτε η σύνθεση ούτε η πλειοψηφία με βάση την οποία θα λαμβάνεται η απόφαση, αφήνοντας ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα, δηλαδή και πάλι να εκλέγεται ή να επιλέγεται από την εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία αφού αν για παράδειγμα η Κοινοβουλευτική Επιτροπή που προτείνει η ΝΔ σχηματίζεται κατά αναλογία από τη δύναμη των κομμάτων, πάλι την πλειοψηφία θα την έχει η εκάστοτε κυβέρνηση.
Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ, επισήμανε ότι επαναφέρει την πρόταση που είχε καταθέσει πριν την αναθεώρηση του 2001, για να την αποσύρει όμως στη συνέχεια, προκειμένου να επιλέξει και αυτό με τον γνωστό τρόπο την ηγεσία των Ανώτατων Δικαστηρίων ή για να συμπράξει με τη ΝΔ στο πλαίσιο των τότε συγκυβερνήσεων στον διορισμό της ηγεσίας από το Υπουργικό Συμβούλιο. Σήμερα, που η συζήτηση έχει φουντώσει για μία ακόμη φορά λόγω των συνεχών αποκαλύψεων διαφόρων σκανδάλων, η πρότασή του έχει στόχο να συσκοτίσει στην ουσία τον πραγματικό χαρακτήρα και τον ρόλο της Δικαιοσύνης στο πλαίσιο του σημερινού και εχθρικού για τον λαό κράτους.
Η Δικαιοσύνη στο σημερινό σύστημα προβάλλει ως ανεξάρτητη, ισχυρό αντίβαρο στην εκτελεστική εξουσία, την κυβέρνηση και τις άλλες κρατικές αρχές, όμως οι νόμοι και συνολικά το πλαίσιο που και η Δικαιοσύνη καλείται να εφαρμόσει είναι αυτό που ψηφίζουν, συνδιαμορφώνουν και προωθούν οι κυβερνήσεις μέσω και του κοινοβουλίου. «Είναι η Δικαιοσύνη του κεφαλαίου και με όποια μέτρα περαιτέρω θωράκισης της λειτουργίας της από φαινομενικά έξωθεν παρεμβάσεις ο ρόλος της είναι να εφαρμόζεται, να υλοποιείται και να ενισχύεται το σημερινό αντιλαϊκό και αντιδραστικό πλαίσιο της ΕΕ και των κυβερνήσεων», επισήμανε χαρακτηριστικά.
Πρόσθεσε ότι όσο το πλαίσιο αυτό γίνεται ολοένα πιο αντιδραστικό, τόσο πιο ασφυκτικά θα γίνονται και τα περιθώρια ευσυνείδητων, έντιμων λειτουργών της Δικαιοσύνης να δικαιώνουν τα συμφέροντα και τις διεκδικήσεις του λαού μέσω των αποφάσεών τους.
Οι προτάσεις του ΚΚΕ
Αναπτύσσοντας τις προτάσεις του ΚΚΕ, σημείωσε ότι αναδεικνύουν τα στοιχειώδη, την ανάγκη να παύσει η οργανική σύνδεση της ηγεσίας της Δικαιοσύνης με την κυβερνητική πλειοψηφία, η σύνδεση των προαγωγών των δικαστών με τον έκαστο υπουργό Δικαιοσύνης. Να αναγνωριστούν ουσιώδη και συνδικαλιστικά δικαιώματα, όπως η απεργία και στους δικαστές.
Πιο αναλυτικά, επισήμανε την ανάγκη: Να παύσει ο διορισμός της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, οι πρόεδροι και αντιπρόεδροι των τριών ανωτάτων δικαστηρίων, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ο γενικός επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου και ο γενικός επίτροπος των διοικητικών δικαστηρίων να πάψουν να διορίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση ή την εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία. Η ηγεσία της Δικαιοσύνης να εκλέγεται από ένα ευρύτερο εκλεκτορικό σώμα χωρίς εμπλοκή της κυβέρνησης.
Σε αυτό το σημείο σχολίασε επίσης τη χθεσινή πανηγυρική τοποθέτηση του υπουργού Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδη με αφορμή την επιλογή του νέου προέδρου του Αρείου Πάγου και του νέου εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, λέγοντας ότι «όλες οι εξουσίες ταυτίστηκαν στην επιλογή των συγκεκριμένων προσώπων», θυμίζοντας ότι στην τελευταία επιλογή το 2024 είχε γίνει το ακριβώς αντίθετο. Είχαν αγνοηθεί οι προτάσεις των δικαστικών σε αυτό που τελικά κατέληξε το Υπουργικό Συμβούλιο. Συνέχισε, λέγοντας ότι «άλλωστε με την ανάγκη αναθεώρησης της παραγράφου 5 και του διορισμού της ηγεσίας της Δικαιοσύνης από το Υπουργικό Συμβούλιο συμφωνεί και το 96% των δικαστών που συμμετείχαν στο δημοψήφισμα που διοργάνωσε πρόσφατα η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων. Και όταν μιλάμε για την έκφραση γνώμης από τη μεριά των δικαστών δεν περιορίζεται μόνο στα μέλη των Ολομελειών των Ανώτατων Δικαστηρίων, αλλά συνολικά από το δικαστικό σώμα. «Σε κάθε περίπτωση η ηγεσία της Δικαιοσύνης δεν πρέπει ούτε να καθορίζεται αποκλειστικά από την κυβέρνηση, ούτε αποκλειστικά από τους δικαστές ως εσωτερικό τους ζήτημα αυτοδιοίκησης», επισήμανε.
Το ΚΚΕ προτείνει επιπλέον να καταργηθεί η προβλεπόμενη από το Σύνταγμα εξ οφίτσιο συμμετοχή στο οικείο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο και στο οικείο Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο του προέδρου του οικείου Ανώτατου Δικαστηρίου. Όλα τα μέλη των πιο πάνω οργάνων πρέπει να προκύπτουν με κλήρωση.
Να καταργηθεί η προβλεπόμενη από το Σύνταγμα παρέμβαση του υπουργού Δικαιοσύνης στις προαγωγές κλπ., των δικαστικών λειτουργών μέσα από την παραπομπή των αποφάσεων του οικείου Δικαστικού Συμβουλίου στην Ολομέλεια του δικαστηρίου. Η πειθαρχική διαδικασία στους δικαστικούς λειτουργούς ανήκει αποκλειστικά στα πειθαρχικά όργανα αυτών και κάθε αντίθετη διάταξη καταργείται, όπως η παρέμβαση του ίδιου του υπουργού στην πειθαρχική δίωξη δικαστικών λειτουργών.
Επίσης, να καταργηθεί η Στρατιωτική Δικαιοσύνη και η εκδίκαση των στρατιωτικών αδικημάτων των στρατιωτικών να γίνεται από τα κοινά ποινικά δικαστήρια.
Η έκδοση απόφασης, διαταγής ή κάθε είδους βεβαίωσης και διαπιστωτικής πράξης επί κάθε είδους αίτησης που απευθύνεται στο δικαστήριο ανήκει αποκλειστικά στην ευθύνη του δικαστηρίου υπό τον αρμόδιο δικαστικό λειτουργό με απαγόρευση κάθε αντίθετης διάταξης για την ανάθεση σχετικών αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες, όπως γίνεται κατά κόρον το τελευταίο διάστημα με τα γνωστά νομοθετήματα της κυβέρνησης.
Να καταργηθούν οι περιορισμοί στη συνδικαλιστική δράση και στην άσκηση του δικαιώματος στην απεργία, στα Σώματα Ασφαλείας και στους δικαστικούς και τους υπαλλήλους του στενότερου και ευρύτερου δημόσιου τομέα. Αυτό αφορά το άρθρο 23 παράγραφος 2 του συντάγματος.
Η Δικαιοσύνη γίνεται όλο και πιο εχθρική για τα συμφέροντα του λαού
Οι προτάσεις του ΚΚΕ είναι τα στοιχειώδη, τα αυτονόητα και τίθενται με δεδομένο ότι η αστική Δικαιοσύνη ως θεσμός του αστικού κράτους είναι άρρηκτα δεμένη με τα συμφέροντα της τάξης που έχει στα χέρια της την εξουσία, υπογράμμισε, τονίζοντας ότι «αυτό είναι που τελικά κρύβεται πίσω από το περιβόητο κράτος δικαίου που όλα τα άλλα κόμματα έχουν για σημαία τους ή τη δήθεν ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης».
Αυτό, συνέχισε, μπορούν να το δουν σήμερα πιο καθαρά όχι μόνο οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, αλλά και οι νομικοί, οι δικηγόροι, δικαστές, δικαστικοί υπάλληλοι που δεν συμβιβάζονται με τη σημερινή αδικία και βαρβαρότητα, που βλέπουν από πρώτο χέρι ότι με τις αλλαγές που προωθούνται στη Δικαιοσύνη, από τη λεγόμενη επιτάχυνση μέχρι την ψηφιοποίηση και την Τεχνητή Νοημοσύνη, η Δικαιοσύνη γίνεται τελικά όλο και πιο εχθρική για τις εργατικές – λαϊκές ανάγκες.
Όλοι αυτοί μπορούν να δουν σήμερα πιο καθαρά ότι δεν υπάρχει η μαγική εικόνα των θεσμών του κράτους δικαίου που είναι δήθεν ανεξάρτητη από ταξικά συμφέροντα, αντίθετα το κράτος με όλα του τα όργανα, με όλες του τις λειτουργίες υπηρετεί το εκμεταλλευτικό σύστημα που γίνεται πιο επιθετικό, πιο αντιδραστικό και πιο βάρβαρο.
«Το ιδανικό της Δικαιοσύνης δεν είναι κάτι αφηρημένο, μια μεταφυσική και αιώνια αλήθεια, αλλά συνδέεται πάντα με το ερώτημα Δικαιοσύνη για ποιον, από ποιον, σε ποιο κράτος, με ποιους θεσμούς και νόμους. Σε τελική ανάλυση να δουν και να κάνουν όλοι αυτοί αυτό που έλεγε και ο Μπρεχτ, να κατεβάσουν τη ζυγαριά της Δικαιοσύνης και να δείξουνε πως είναι κάλπικα τα ζύγια της», κατέληξε.