Με την ψήφιση του νομοσχεδίου για τη λεγόμενη «απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων», ο αγώνας των μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων δικηγόρων μικρών και μεσαίων εισοδημάτων μπαίνει σε νέα φάση.
Για να υπάρξει αποτελεσματική συνέχεια, έχει σημασία να βγουν συμπεράσματα για τη μέχρι τώρα στάση των πολιτικών και συνδικαλιστικών δυνάμεων, για το ποιος είναι πραγματικά μαζί μας και ποιος στην αντίπερα όχθη.
H κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επιμένοντας μέχρι τέλους στην «απελευθέρωση» που αποτελεί προγραμματική της θέση, επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά τη σταθερή δέσμευσή της με τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, που θέλει να «αλωνίσει» και το χώρο των «απελευθερωμένων» υπηρεσιών. Υπέρ της φιλοσοφίας και των βασικών κατευθύνσεων της «απελευθέρωσης» τάχθηκαν αναφανδόν η ΝΔ και το ΛΑΟΣ, παρότι τελικά δεν το ψήφισαν για ψηφοθηρικούς λόγους, επικαλούμενοι προχειρότητες και ασάφειες. Η αρνητική ψήφος του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που υποστήριξε τη μήτρα της απελευθέρωσης (Μάαστριχτ) ελέγχεται για την αξιοπιστία της, ενώ δεν έλειψαν από την τοποθέτηση του εισηγητή του παρατηρήσεις διαχειριστικού χαρακτήρα για την «προχειρότητα με την οποία απορρυθμίζονται τα κλειστά επαγγέλματα». Στον αντίποδα, μόνο το ΚΚΕ καταψήφισε καθαρά το νομοσχέδιο, αποκαλύπτοντας τους αντιλαϊκούς στόχους του, τονίζοντας ότι η συγκέντρωση του κεφαλαίου είναι σύμφυτη με το συγκεκριμένο δρόμο ανάπτυξης και προκαλεί νομοτελειακά εξαθλίωση και εκτοπισμό των αυτοαπασχολούμενων δικηγόρων.
Το προηγούμενο διάστημα, ξεσκεπάστηκε περισσότερο από κάθε άλλη φορά ο αντιδραστικός ρόλος των κυρίαρχων συνδικαλιστικών παρατάξεων στους δικηγορικούς συλλόγους Αθήνας και Πειραιά, όπου οι δυνάμεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ από κοινού έβαλαν πλάτη για να περάσει το νομοσχέδιο, συμμετέχοντας σε «στημένους» διαλόγους, συκοφαντώντας και υπονομεύοντας ακόμη και την παραμικρή προσπάθεια συλλογικής αγωνιστικής αντίστασης.
«΄Αδειο πουκάμισο» όμως και «σικέ» αντιπαράθεση αποδείχτηκε και το διεκδικητικό πλαίσιο καθώς και όλη η στάση της πλειοψηφίας της ολομέλειας των δικηγορικών συλλόγων υπό την προεδρία του Προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Λαμτζίδη που ανήκει στο χώρο του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Γνωρίζει άραγε η πλειοψηφία των συναδέλφων, πολλοί από τους οποίους συμμετείχαν σε πολύμηνες αποχές, το υπόμνημα που κατέθεσαν στην Βουλή οι εκπρόσωποι της Ολομέλειας τη μέρα που διαδηλώναμε πανελλαδικά έξω από τη Βουλή; Γνωρίζουν ότι οι εκπρόσωποι της Ολομέλειας στο υπόμνημά τους συμφώνησαν στην άρση των γεωγραφικών περιορισμών, την κατάργηση των γραμματίων προείσπραξης και την άρση της απαγόρευσης διαφήμισης;
Οι ίδιοι που απεμπόλησαν κάθε έννοια αντίστασης, που αποδείχτηκαν άξιοι συνεχιστές του Παξινού και Μανουσάκη, τώρα έχουν το θράσος να δηλώνουν «δικαιωμένοι», να υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει πλέον αντικείμενο διεκδίκησης, κάποιοι μάλιστα έφτασαν στο σημείο να μιλούν για «τεράστια νίκη»(!). Πανηγυρίζουν γιατί μαζί με την κυβέρνηση και τη ΝΔ έστησαν μια σικέ και κακόγουστη παράσταση, προχώρησαν σε έναν ελιγμό – κοροϊδία που απλώς θα καθυστερήσει για λίγο την ίδρυση διατοπικών δικηγορικών εταιρειών, με σκοπό να αναχαιτιστούν οι αντιδράσεις των δικηγόρων ειδικά μπροστά στις δικηγορικές εκλογές, αφού γνωρίζουν καλά ότι με το Ν. 3844/2010 (οδηγία Μπολκενστάιν) επιτρέπεται η ελεύθερη εγκατάσταση δικηγορικών εταιρειών σε όλη την ενιαία ευρωπαϊκή αγορά. Εδώ ταιριάζει το γνωστό: «γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα;».
Επιβεβαιώνεται η ορθότητα της κριτικής της παράταξής μας απέναντι στη συντεχνιακή αντιμετώπιση των δικηγορικών προβλημάτων από την Ολομέλεια των Προέδρων, αντίθετα με άλλες «αριστερές» δυνάμεις που ακολουθώντας τη λογική της «εναλλακτικής» διαχείρισης του συστήματος, στήριζαν τη στάση τους. Ακόμη και τώρα, οι δυνάμεις αυτές χαρακτήρισαν ως μια «πρώτη νίκη» το συγκεκριμένο ελιγμό – κοροϊδία.
Εξοπλισμένοι με την πείρα που έχουμε αποκομίσει, συνεχίζουμε ανυποχώρητα τον αγώνα μας, που θα είναι σκληρός και μακρόχρονος. Για την απόκρουση των νέων αντιλαϊκών μέτρων που έρχονται, για την πιο αποφασιστική καταδίκη της συνολικής αντιλαϊκής πολιτικής και των φορέων της, για την αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων. Παλεύουμε μαζί με τους εργαζόμενους και όλο το λαό για μιαν άλλη πολιτική, για τη φιλολαϊκή ανάπτυξη της χώρας.
Δίνουμε πρώτη απάντηση στις 23 Φλεβάρη, με τη συμμετοχή μας στην πανελλαδική πανεργατική απεργία, μαζί με το ταξικό εργατικό κίνημα, το ΠΑΜΕ.
Συμμετέχουμε μαζικά στις δικηγορικές εκλογές, στις 27 Φλεβάρη, υπερψηφίζοντας την «Αγωνιστική Συσπείρωση Δικηγόρων». Για την ενίσχυση του ριζοσπαστικού, αγωνιστικού, λαϊκού πόλου συσπείρωσης και αντεπίθεσης των μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων δικηγόρων μικρών και μεσαίων εισοδημάτων.
Φεβρουάριος 2011